"Bir gün ən sevdiyim öldü, sonra mən nəyə Üzülsəm həmişə onun ölümünə ağladım."🥀💔

Unuda bilmirəm,nə qədər vaxt keçsə də,nə qədər özümü başqa şeylərlə məşğul etsəm də,sənin yerin boş qalır içimdə.Sanki həyat davam edir amma içimdə bir hiss hələ də səninlə eyni yerdə qalıb.Bəzən düşünürəm ki,artıq keçib,artıq təsir etmir.Amma sonra birdən-birə bir şey olur,bir mahnı,bir xatirə ya da sadəcə bir sükut və mən yenə əvvəlki yerə qayıdıram.Elə bil heç vaxt irəli getməmişəm.Mən yaxşı başa düşdüm ki,unuda bilməmək sadəcə səni xatırlamaq deyil sənsiz qurduğum həyatın heç vaxt tam olmamasıdır.Mən irəli gedirəm amma içimdə bir tərəf həmişə geridə qalır.Sanki iki fərqli həyat yaşayıram,biri hamının gördüyü,biri isə səninlə olduğum.Ən acı gerçək isə budur ki,mən bəlkə də səni unutmaq istəmirəm.Çünki unutmaq sanki hər şeyin bitdiyini qəbul etməkdir.Mən isə hələ də içimdə bir ümid qırıntısını saxlayıram səbəbsiz yerə.Bəlkə də bu ümid heç vaxt gerçək olmayacaq amma onu buraxmaq səni tam itirmək kimi gəlir mənə.İnsan bəzən birini yox,onunla olan özünü unuda bilmir. Mən də tək səni yox,səninlə olduğum o insanı da buraxa bilmirəm.Çünki o halım çox fərqli idi,həyatın yaşana biləcək bir yer olduğunu düşünürdü.
Bəzən elə hiss edirəm ki,sən artıq bir insan deyilsən mənim üçün bir hissə çevrilmisən. Hardasa içimdə yaşayan amma heç vaxt tam susmayan bir hissə.Və nə qədər çalışsam da,o hissi silmək mümkün deyil içimdən.Gecələr daha fərqli olur.Səssizlik artdıqca,sənin yoxluğun daha çox danışır.Onda anlayıram ki,mən səni yox,sənsiz qalmağın verdiyi boşluğu daşıyıram.Bu isə zamanla keçmir sadəcə insan buna alışır.İndi isə sadəcə susuram.Çünki bəzi hisslər var ki,onları sözə çevirmək mümkün deyil.Kiməsə yox özümə belə. Sadəcə bildiyim odur ki,mən səni unutmağı bacarmıram,bəlkə də hələlik belədir,bəlkə də həmişəlik..Görəsən səndə darıxırsan?
Görəsən başını yastığa qoyanda heç düşünürsən məni? Amma mən tək gecə deyil, ən səsli küylü ortamlar, ən sevincli anlarımda belə yadımdasan.
O gecə çox cığırdım bağırdım, amma sən məni anlamadın. Mevlana Celaləddin Rumiya demişkən: "Yüz dil bilsən belə səni başa düşməyən insanın yanında dilsizsən" bax tamda bu cümlə kimi idim o gecə.Ağrılarım yavaş yavaş keçir amma o gecəni unuda bilmirəm beynimə həkk olub

(Icaze vermerem senin yerini saxta sevgiye layiq olmayan insanlar doldursun senin kimi olmayacaqinida bilirem)

Bəzən öz-özümə sual verirəm: bundan sonra mən necə olacağam? Çünki səni düşünmədən keçən bir günüm belə yoxdur. Sən bəlkə həyatına davam edirsən, bəlkə də artıq məni xatırlamırsan... amma mənim üçün hər şey elə sənin getdiyin yerdə qalıb. Hamı deyir zaman keçəcək, hər şey düzələcək. Amma bilmirlər ki, insan ürəyi ilə sevdiyini bu qədər asan unuda bilmir. Mən səni sadəcə sevməmişdim... mən səni həyatımın bir parçası kimi qəbul etmişdim. Səninlə danışdığım günlər, gülüşün, səsin – hamısı hələ də yaddaşımdadır. İndi bəzən dayanıb düşünürəm... sən mənim ağlımdan niyə çıxmırsan? Niyə hər şey səni xatırladır? Bir mahnı eşidirəm, sən yadıma düşürsən. Bir yerdən keçirəm, yenə sən. Sanki həyatımın hər yerində iz qoymusan. Mən bəlkə də hər gün səni görmürəm... amma necə deyim, yenə də görürəm axı. Xatirələrdə, düşüncələrimdə, ürəyimin ən sakit yerində səni yaşadıram. İnsan bəzən ayrıldığı adamı yox, onunla yaşadığı anları itirdiyi üçün darıxır. Mən də bəlkə ən çox o günlər üçün darıxıram. Bilmirəm, bəlkə bir gün hər şey dəyişəcək. Bəlkə bir gün ürəyim səni düşünəndə bu qədər sızlamayacaq. Amma bu gün bildiyim tək bir şey var mən səni unutmaq üçün sevməmişdim. Bəlkə də buna görə adın hələ də ürəyimin içində yaşayır. Çünki bəzi insanlar həyatdan getsə də, ürəkdən heç vaxt getmir🥀