Perpendikulyar Bölüm 4
İnsanların bir qismi taleye, alın yazısına ve ya tesadüfe inandıqları halda digerleri bu sözcükleri önemsemezler bele... Menim kimi... Tesadüf?.. Heç güleceyim yox idi... Ta ki bu gün günorta başıma gelen olaya kimi... Yene o... Beli, beli... Maşınımı ezen, günahkar olduğu halda dilinden qalmayan dikbaş keçi... Bakı balaca şeherdir... Eslinde, böyükdür... Sadece, geyim seçmekçün en münasib mağazaları yalnız bir küçede tapmaq olar... Ve hemin küçedeki insan axını arasında bu qız meni tapmışdı... Bütün kefim korlanmışdı... Elyarın tezyiqi neticesinde özüme geyim alıb eve dönmüşdüm... Heç yemeye getmek istemirdim... Amma sonra fikrimden daşınmışdım... Niye getmeyim ki? Tesadüf deyilen mehvum bizi qarşılaşdırmışdısa, bu dikbaş günümü mehv etmeyime sebeb olmalıydı? Elbette ki, yox... Evdekilere heç ne demeden hazırlaşıb teyin olunan saatda Elyarla görüşmüşdüm... Tebii ki, bu mene heç de asan başa gelmemişdi... Azadenin sualları, anamın Aynure sevgisi... Göresen, bu qadınlar niye bu qeder danışıb çox sual verirler? Susmaq bele çetindir? İnşallah, mene rast olacaq qız sakit birisi çıxar... Yoxsa, evliliyimizin ikinci günündece elimde qalar... Ya da men qadına barmağımı da vurmaram... Demeli, qapının ağzında qalacaq... İlahi... Bu fikirleri nece düşündüm? Bu qızı cemi 3 defe görmüşem bütün psixologiyamı alt- üst edib... Allah yeni qarşılaşmadan saxlasın... Menim alacağım qız lazım olanda danışıb yersiz suallar vermeyen tiplerden olacaq... Mütleq bele olacaq... Mütleq...(Sabina Nur)
- Sen? - deyesen, bu gün menim eleyhime idi her şey... Neçe milyon insan arasında Kenanın yemeye çağırdığı qız niye bu dikbaş keçi çıxdı axı?
- Siz bir- birinizi tanıyırsız? - Kenan bir- birimize yöneltdiyimiz öldürücü baxışları görüb teecüble sualını vermişdi...
- Biz...
- Biz bu gün günorta alış- veriş ederken .............. tereflerde toqquşduq... Aramızda çox kiçik, bapbalaca anlaşılmazlıq yaşandı... Önemli bir şey deyildi... - sen deme bu dilli xanım yalan danışmağı da bilirmiş...
- Siz ele teecüblendiz ki, dedim nese böyük bir şey baş verib aranızda... Buyurun, süfreye keçib söhbetimizi orada davam edek... - sertce gözümü Yasemene dikib bilerekden onun qarşısındakı stulu çekib oturmuşdum... Yazıq Elyarla Yasemenin refiqesi de bizim bu halımızdan çaşıb qalmışdılar...
- İcazenizle men indi gelecem... - Yasemen menim baxışlarımdan reng alıb, reng verirdi... Yasemen uzaqlaşıb tini dönen kimi men de icaze isteyib masadan qalxmışdım... Bayaq etdiyi qaş hereketinden meni gözlediyini anlamışdım... Tini dönen kimi Yasemen qolumdan tutub meni kenara çekmeye başlamışdı...
- Sen nece qızsan? Heç utanırsan? Niye yalan danışdın? He?
- Menim de üreyimden deyil yalan danışmaq... Amma bele alındı... İndi bunu davam etdirmeliyik!!!
- Etdirmeliyik? Sen balaca canınla mene emr verirsen?
- Balaca da varsan!!! Bir kere yalan danışmışam... Bunu pozmağı ağlına getirme!!!
- Doğurdan? Yoxsa ne edeceksen?
- Ne edecem? Şey... Immmmmmmm... Edecem da...
- Unutma ki, sen bu andan etibaren 2 saat menden asılısan... İstesem, bu deqiqe gedib her şeyi danışaram Kenana...
- Yox... Bunu etme... Xahiş edirem...
- Xahiş edirsen? Sen xahiş ede bilirsen? Maraqlıdır...
- Deyesen, bir söz dedim özünü İngiltere kralı zenn etdin... Ne deyirsen, de...
- Yaxşı... Onda men gedim Kenana her şeyi danışım... - bir addım atmışdım ki, Yasemen qolumdan tutub meni saxladı...
- Ne isteyirsen? - bu sualı gözlemirdim...
- Dayan... Qoy, düşünüm... Hmmm... Bele... Tapdım... Sabah saat beşde ...................... restoranının önünde olursan...
- Ne? Orada ne işim var? Olmaz!!!
- Qorxma... Seni yeyen deyilem...
- Dedim ki, olmaz!!!
- Bele qorxursansa, yanında refiqeni de getirersen...
- Olmaz!!!
- Ne ise... Yemeyin sonuna kimi düşünmekçün vaxtın var... Yoxsa, her şeyi Kenana danışacam... - sözümü deyib Yasemene fikir vermeden masaya üz tutmuşdum... Bilmirdim, Yasemen niye olanları Kenandan gizleyir... Amma bu menim xeyrime olmuşdu... Yasemenin mene etdiklerinin hayfını çıxa bilecekdim... Eslinde, bu yaşıma kimi xanımlara qarşı nese plan qurmamışdım... Amma bu qız esil dikbaşın önde gedeni idi... Ona yaxşı ders vermek lazım gelirdi... Tebii ki, müeyyen çerçive daxilinde...
- Uşaqlar, bilirsiz, Yasemen ve Leyladan bir denedir... Düzdür, Yasemen bir az dikbaşdır... Tersdir... Dediyinden dönmür... Amma üreyi temizdir...
- Kenan...
- Ne Kenan? Senin xasiyyetine her kes beleddir... Olanı deyirem... Demeli, keçen defe Bakıya gelişimde gece Yasemen işden çıxanda onu evlerine kimi izledim... Qaranlıqda arxadan gözünü bağlayıb sesimi deyişib danışırdım... Men hardan bilim ki, Yasemen qorxaqmış... Cin kimi birinin qorxacağı ne zamandan bilinir?
- Kenan...
- Ne ise... Bu qorxub... Elimi çeken kimi yere eyilib eline ne keçdise, üstüme tulladı... Hele seher olanları bilsez... Guya meni bağışlayıb yemeye devet edirdi... Men de sevinirem... Restorana geldim... Oturmuşduq ki, Yasemen çantasını eşelemeye başladı... Ne olsa yaxşıdır? Un... Boş anıma geldi... Unu başımdan enderdi... Üzüm- gözüm oldu un... Bu qız beledir... Edilen heç neyi unutmur... Amma o qeder temiz qelbi var ki... Yolda pişik görse, elindeki yemeyi ona verer... Özü ac olsa da... - Kenan danışdıqca altdan- altdan Yasemeni süzürdüm... Utana da bilirmiş... Yanaqları allanmışdı... Elinin titremesini gücle saxlamağa çalışıb su içirdi... Gözünü masadan qaldırmırdı bele...
- Ele bizim qarşılaşmağımızdan onun nece biri olduğu anlaşılırdı...
- Öhö- öhö- öhö...
- Hamısı senin... Yavaş iç de... - sözümü demeyimle Yasemenin rengi daha beter hal almışdı... Kenandan niye çekinirdi? Anlamırdım... Belke, Kenanı sevir? Yox... Seven qız oğlanın başına bele oyun açar? Bes onda ne?
- Bilirsiz, Leyladan bütün dünyanı gezsez, tapılmaz... Medeni, semimi, sakit... Her kese qarşı anlayışlı... Gülerüz... Saymaqla bitmez... Bu qeder yaxşı keyfiyyetler bir insanda nece toplana biler? Baş açmıram... Sanki qelbinin gözelliyi üzüne vurub... Esil xanımdır... Bezen düşünürem ki, Yasemen kimi biri ile Leyla xasiyyetde insan nece dil tapır? Bunlar bir- birinin eksidir... Amma Fizikada ne deyilirdi? Eks qütbler bir- birlerini cezb edirler... - yemekde olduğumuz vaxtdan 1 saat keçmişdi... Yasemene baxmaqdan Leylanı ferq etmemişdim... Men niye gözümü bu keçiden çekmirem? Deyesen, deli oluram... Deqiq... Leylaya baxdıqda duru gözelliye sahib olduğunu ferq etmişdim... Üzünden saflıq yağırdı... Esil menim evlenmek istediyim kimi biri...
- Bele bir araya yığışmağı çox edek... Maraqlı söhbet alındı... Hem de bir- birimizi daha yaxından tanımaq fürseti elde etdik...
- Özünü tanıtmaq isteyen tesadüfi qarşılaşmada esil üzünü daha yaxşı sergileyir... Bele yemekler çoxusu üçün maskalanmaq vasitesidir... - 2 saatdan çox vaxt keçse de, Yasemenden ses çıxmırdı... Ele bil keçen defe başımın etini yeyen bu deyildi... Yalnızca " He... Yox... Yaxşı... Nece istesez... " kimi sözler işledirdi... Bilerekden bu cümleni qurmuşdum...
- Azad, bunu düz dedin... İnsanların esil üzünü bilmek olmur...
- Kenan, bilirsen, men xanımlara her zaman hörmetle yanaşmışam... Ancaq texminen 2 hefte önce yaşanan olaydan sonra her cüre insanın mövcudluğuna inandım... (Sabina Nur)
- 2 hefte önce ne baş vermişdi ki? - Yasemenin qaş- göz hereketlerini izledikce gülmeyim geldiyinden sözümün ardını getire bilmemişdim...
- Yasemen... Nolub sene? Gözünü niye oynadırsan? - Kenan Yasemene baxdığımı görüb özü de ona sarı dönmüşdü...
- Gözüm? Şey... Gözüm?
- He de... Gözün? Gözünü niye şekilden- şekile salırdın?
- Men? Men salırdım?
- Bes kim salırdı? Nese olub? Azada niye göz- qaş edirsen?
- Men?
- Yasemen, sene ne olub? Bayaqdan men deyen sözleri tekrarlayırsan...
- Yoxxxxxxxxxxx... Men niye camaatın oğluna göz edim? Bilirsen, gözüme qum düşüb...
- Qum? Ne qumu? Sen yaxşısan? Restoranda qum ne gezir?
- Qum da... Qum... Ele bil gözüme batır... Onunçun ele edirdim ki, çıxsın...
- Restoranda qum olur? Biz deniz kenarında deyilik...
- Qum... qum... Şey...
- Kenan, Yasemen , yeqin, toz demek isteyir...
- He, he... Leyla düz deyir... Toz... Gözüm qamaşır... Gözlerim göyneyir... Gözlerim... Gedim su vurum, gelirem... - Yasemenin bu halları üreyime yağ kimi yayılırdı... Gülmeyimi güc- bela ile saxlamışdım... Yasemen masadan qalxıb mene el hereketi etmişdi... O, uzaqlaşdıqdan bir neçe deqiqe sonra men de icaze isteyib qalxmışdım...
- Sen ne etdiyini sanırsan? Sona kimi gözledin, sonda dilin açıldı? - Yasemenin yanına çatan kimi dili yeniden açılmışdı...
- Senin dilin, deyesen, tek meni görende zeherin ifraz edir... Ne demişdim? Yemeyin sonuna kimi düşünmekçün vaxtın var... Baxdım, senin vecine deyil... Fikirleşdim ki, olanları Kenana danışım... Nede olmasa, ortaq dostlarıyıq onun... Bilmeye haqqı var...
- Deli olmusan? Heç ne bilmeyecek!!! Men de sabah gelecem...
- Niyese sene inanmıram... Amma şans verirem... İndilik susacam... Sabah beşde gelmesen, altıda Kenan her şeyi bilecek... - sözlerimi söyleyib içden- içe gülerek masaya dönmüşdüm... Kenan hesabı ödemişdi... Qalxmağımızı söyleyirdi... Yasemen geldikden sonra restorandan ayrılıb sağollaşaraq maşınlarımıza eyleşmişdik... Elyar menimle bir gedirdi...
- Hahahaha... - maşına oturan kimi gülmeye başlamışdım...
- Azad... Yaxşısan?
- Öldüm... Hahaha... Öldüm... Allah böyükdür, qardaşım... Çox böyükdür...
- Azad... Ne olub? Yemekde de özünü qeribe aparırdın... Hele o qız da çox qeribe idi...
- Qeribe olacaq da... Bilirsen, ne etdim? Kenana olanları danışmayım deye sabah onu restorana devet etdim...
- Nece? Bunu sen etmisen? Sen bir qızdan susmağının qarşılığında nese istemisen? Şantaj etmisen? Heç gözlemezdim... Senden bunu heç gözlemezdim...
- Elyar... Sehv anladın... Men o qızı başqa meqsedle yemeye çağırmamışam... Sadece, dersini verecem... Sen de menim yerimde olsan, bele ederdin... Durduq yere qeza etdim, neçe zamandır hazırlandığım işden qovuldum, maşınım vuruldu, işim olmayan vaxtda ne qeder verce düşdüm, hele bir günahkar çıxarıldım, yaxşılıq edib pulu ödedim, mene bilirsen ne dedi? Yaxşı ki, sehvini anlayıb pulu ödemisen... Bu da sağ olum... İndi men ona qeşeng ders verecem... Hem de bilirem ki, qorxaqdır... Görüşe tek gelmeyecek... Leylanı da getirecek... Bu yolla Leylanı tanıya bilerem... Eger xasiyyeti xoşuma gelse, belke bizde alınar...
- Azad, sehv edirsen... Bu yaşına kimi ders almayan bir qızı sen ağıllandıra bilmezsen... Hem de Leyla ile ferqli şekilde ünsiyyet yarada bilerdin... Belke, zamanla onu sevecekdin...
- Elyar, özün meni tanıyırsan... Men seven deyilem... Sadece, aile qurmaqçun özüme uyğun qız axtarıram... Zehlem gedir dilini dinc qoymayan qızlardan... Leyla bele olmadığı üçün onu tanımaq isteyirem... Eyni zamanda iki iş görecem... Hem Leylanı tanıyacam, hem de Yasemene ders verecem...
- Ne desem de, fikrinden daşınan deyilsen... Allah kömeyin olsun... - Elyarın meni anladığını bilirdim... Belke de, sehv edirdim... Amma Yasemene qarşı içimde hirs vardı... Men ona ders vermekçün başdan plan qurmamışdım... Şans özü üzüme gülmüşdü... Heleki şans menden yana idi... Sonrasını bilmirdim...
Gece çox düşünüb, gec yatdığımçun günorta oyana bilmişdim... Yemeyimi yeyib üzerimi geyinerek evden çıxmışdım... İlk önce planımı heyata keçirmeyimçün mene lazım olacaq eşyanı satın almışdım... Daha sonra Elyara zeng edib her şeyi başa salmışdım... Teyin olunmuş mekana tam zamanında çatmışdım... Heç 5 deqiqe keçmeden Yasemen Leyla ile restoranın önüne yaxınlaşmışdı...
- Xoş gelmisiz...
- Heç de xoş gelmemişik!!!
- Men Leyla xanımla danışırdım...
- Leyla menim refiqemdi... Kimle istesem, onunla danışar...
- Leyla xanım, siz Yasemenin isteyine göre yaşayırsız?
- Yox... Yasemen bir az esebidir...
- Men esebi deyilem!!!
- Gelin içeri keçek...
- İçeri keçmirik!!! İsteyini ele buradaca de!!!
- Ya içeri keçirsiz, ya da ki...
- Yasemen, gel... - Leylanın sözünden sonra Yasemen ona ters- ters baxıb içeri keçmişdi... Kenardakı boş masada yerimizi rahatlamışdım...
- Bu senindir... - elimdeki gözel bağlatdırdığım qutunu Yasemenin önüne qoymuşdum...
- Bu nedir? Bomba sad getirmisen?
- Aç, bax...
- Yasemen, aç...
- Bu heç de xeyirliye deyil... Belke, mene sui- qesd hazırlamısan?
- Sen ne qorxaq çıxdın bele...
- Men qorxaq deyilem!!! - Yasemenin zeif damarını tutmuşdum... Qutunun üzerini soyub qapağını qaldırmışdı...
- Yol hereketi haqqında... Ne? Kitab? Yol hereketi? Bu nedir?
- Senin bilmediklerini öyredecek vasite... Ver bura... Hmmm... Demeli, bu vereqi ezberleyib mene danışmalısan... Tam 15 deqiqe vaxtın var...
- Ne? Deli olmusan? Bu musiqi, bu insanlar, ses- küy... Nece ezberleyim? Qalx!!! Ay qız, qalx da... Gedirik!!!
- Yaxşı... Gedin... Men de Kenana zeng edim... Görüşüm... - elimdeki telefonu gören kimi Yasemenin rengi deyişmişdi...
- Ezberleyecem, Allahın belası... Heç kime zeng etme!!!
- Esil bela sensen!!! İndi bu vereqi ezberle... Özün bileceksen ki, keçen defe senin sehvine göre qeza yaşandı... Leyla xanım, gelin biz yan masaya keçek... Yasemen rahat ezberlesin... - Yasemen kesile- kesile qalsa da, dinmemişdi... Diger masaya keçib çay sifariş etmişdik...
- Azad bey, Yasemen çox yaxşı insandır... Üreyi temizdir... Neyi varsa, dilindedir...
- Azad deye bilersiz mene... Siz aramızda olanları deqiq bilmirsiz, mence... Refiqeniz çox dillidir... Etdiyi sehvi boynuna almır...
- Bu da onun xasiyyetidir... Amma üreyi çox temizdir... Refiqemdir deye demirem...
- Men esas size halal olsun deyirem... Onun kimi acı dil birine dözürsüz...
- Bele demeyin... Yasemeni yaxından tanısaz... Saf, temiz qızdır...
- Eminem ki, eledir...
- Bilirsiz, xasiyyetler ferqlidir... Men tez esebleşen deyilem. Özümü sakit tutmağı bacarıram... Amma Yasemen tez özünden çıxır... - çay içerek Leylanı söhbete tutmuşdum... Çox yaxşı qız idi... Onun kimi xanımı her kişi beyenerdi... Bu yaşına kimi sevgilisinin olmaması meni teecüblendirmişdi... Deyesen, biz oğlanlar harda bela varsa, ora qaçırdıq...
- Sizi tanımaq çox xoş oldu... Keçek diger masaya?
- Olar... - Yasemen oturan masaya keçib onun telaşlı halını izleyirdim...
- Buyur... Ezberledin?
- He...
- Haranı?
- De ha, buranı!!!
- Tek bu sehifeni?
- He!!!
- Ele bil ki, men bütöv vereqi demişdim... Hem o üzünü, hem bu üzünü...
- Bunu ezberlemişemse, sevin!!! Asandırsa, gel özün ezberle!!!
- Men sevinim? Sen sevin ki, Kenana olanları danışmıram!!!
- Get, danış!!! Get!!! Senden qorxan var? - bu anda gözlediyim zeng gelmişdi... Telefonu açıb qulağıma qoymuşdum...
- He, Elyar... Men işlerimi bitirdim... Ne olub ki? Kenanla? Harada? Men de gelirem... - telefonu söndürüb cibime qoymuşdum... Yasemen az evvel dil- dil ötse de, indi çaşıb qalmışdı...
- Leyla xanım, men gedirem... Sizi tanımağıma çox şadam...
- Hara gedirsen?
- Hesabat vermeliyem?
- Yox... Sadece, Kenan adını eşitdim...
- Maraqlıdırsa, onda deyim... Kenanla görüşecem...
- Ne? Ona heç ne demeyeceksen, düzdür?
- Niye demirem? Deyecem!!!
- Cehenneme de!!! Eceb elemişem ne etmişemse!!! Hele az etmişem!!! Bunları da deyersen!!!
- Deyecem!!! Narahat olma!!!
- Xeberçi!!! Pis adam!!! Kobud!!! Deve!!! Dinozavor!!!
- Ne istesen, say... Men getdim!!!
- Eyyyyyyy... Dayan!!! Heç ne deme... Vereqi ezberleyecem... Sehv etdiyimi de anlayacam...
- Tek vereqi yox!!! Sabah kitabı ezberleyib geleceksen!!! Saat yeddide!!! Burada gözleyecem!!!
- Ne?
- Kor olduğunu bilirdim, deyesen, karlığın da varmış... Sözümü dedim... Sabahadek... - Yasemen esebden ağzını- yumub açsa da, danışa bilmirdi... Onu yerinde qoyub çıxışa yollanmışdım... Maşınıma eyleşib Yasemenin halını yadıma salıb gülmeye başlamışdım...
- Hahahahaha... Hele bu harasıdır? Senin dilini qısaltmaq mene borc olsun... Özün elime kozor verdin, dikbaş keçi... İndi çek cezanı... - hansımızın cezasının daha beter olacağını bilseydim, önceden bu qeder sevinmezdim...
Məlumat Saytda şərhləri oxumaq, şərh yazmaq, xəbər göndərmək üçün QEYDİYYATDAN keçməyiniz lazımdır.
