Fərqli fikirlər
Bir anadan qızına...
Bütün dünya üzərində mənim kimi heç kim yox. Bədənimin, düşüncələrimin,fikirlərimin tək sahibi mənəm. Gözlərimin gördüyü görünüşlər mənə aiddir, yalnız onları necə qəbul edəcəyimi bilməyə ehtiyacım var. Öz fantaziyalarımın, xəyallarımın, ümidlərimin və qorxularımın sahibi mənim. Mən tamamilə mənə aid olduğuma görə, özümü çox yaxından tanımalıyam. Məni meydana gətirənlərin çoxu onsuz da mənim hallarım, geri qalanların nə olduğunusa bilmirəm. Amma məni mən edən şeyləri təsdiqləsəmdə də təsdiqləməsəmmə də bilməlisən ki; qarşındakı adam qətiliklə xüsusidir, mənə dair hər şey içində yaşadığım anın əks olunmasıdır.
Bir dəlidən...
Gənc və azadkən dünyanı dəyişdirməyi xəyal edərdim. Yetişkənləşdiyim zaman dünyanın dəyişməyəcəyini fərq etdim, beləcə ölkəmi dəyişdirməyə qərar
verdim. Bir müddət çalışdıqdan sonra bunun da əvvəlki kimi qeyri-mümkün olduğunu anladım. İrəli yaşlarımdasa ailəmi dəyişdirməyə çalışdım amma
köhnədən necədilərsə elə qalmağı davam etdirdilər. İndi, ölüm döşəyində əsl missiyamın özümü dəyişdirmək olması lazım olduğunu kəşf etdim. Əgər bunu etmiş olsaydım, ailəmi dəyişdirməyi də bacara bilərdim. Və bir az şansın da köməyiylə bu dəyişmə bəlkə də ölkəmi və hətta kim bilər, bütün dünyanı təsir edə bilərdi.
Gibrandan Mary Haskellə...
Hər ikimiz də varlığımızın ən uc sərhədlərinə toxunmağa çalışırıq. Keçmişin böyük şairlərinin hamısı həyata təslim oldu. Diqqətə çarpan bir şeyi axtarmır ya
da sirləri ortaya tökməyə çalışmırdılar. Yalnız ruhlarını duyğularla coşması üçün sərbəst buraxırdılar. İnsanlar hər vaxt güvən axtarar və bəzən bu etibarlı mühiti
tapa bilərlər də. Amma etibarda olmaq öz içində bir sondur və həyatın sonu yoxdur. Şairlər şeir yazan kəslər deyildirlər, Ürəkləri aşan müqəddəs ruhuyla
dolu olanlardır.
Midrach Rabbadan...
İnsanlar dünyaya gəldiyizaman əlləri həmişə bağlıdır və sanki belə deyərlər:
Bütün dünya mənimdir və ona sıx yapışacağam. İnsanlar dünyanı tərk edərkən isə əlləri hər vaxt açıqdır və sanki bunu demək istəyərlər. Heç bir şey mənim idarəmdə deyil, yanımda apara biləcəyim tək şey xatirələrim, geridə buraxacağım tək şey isə təcrübələrimdir.
Epictetusdan şagirdlərinə...
Biriylə tanış olduğumuzda iki şey ola bilər: Ya yoldaş olarıq ya da qarşımızdakı adamı inanclarımızı qəbul etməsi üçün razı salmağa çalışarıq. Köz ilə kömür
qarşılaşdığında da eyni şey olur: Ya atəşini qarşısındakıyla paylaşar ya da kömürün sıxlığı altında boğular, sönüb yox olar. İlk qarşılaşmalarda ümumiyyətlə özümüzü etibarsız hiss etdiyimizdən əhəmiyyətli hesab etməzliyi, qüruru ya da həddindən artıq təvazökarlığı sınayarıq. Nəticədə də olduğumuzdan fərqli biri halda əlaqə yaradarıq və hadisələr bizi əslində bizə aid olmayan xarici bir dünyaya aparar.
Bütün dünya üzərində mənim kimi heç kim yox. Bədənimin, düşüncələrimin,fikirlərimin tək sahibi mənəm. Gözlərimin gördüyü görünüşlər mənə aiddir, yalnız onları necə qəbul edəcəyimi bilməyə ehtiyacım var. Öz fantaziyalarımın, xəyallarımın, ümidlərimin və qorxularımın sahibi mənim. Mən tamamilə mənə aid olduğuma görə, özümü çox yaxından tanımalıyam. Məni meydana gətirənlərin çoxu onsuz da mənim hallarım, geri qalanların nə olduğunusa bilmirəm. Amma məni mən edən şeyləri təsdiqləsəmdə də təsdiqləməsəmmə də bilməlisən ki; qarşındakı adam qətiliklə xüsusidir, mənə dair hər şey içində yaşadığım anın əks olunmasıdır.
Bir dəlidən...
Gənc və azadkən dünyanı dəyişdirməyi xəyal edərdim. Yetişkənləşdiyim zaman dünyanın dəyişməyəcəyini fərq etdim, beləcə ölkəmi dəyişdirməyə qərar
verdim. Bir müddət çalışdıqdan sonra bunun da əvvəlki kimi qeyri-mümkün olduğunu anladım. İrəli yaşlarımdasa ailəmi dəyişdirməyə çalışdım amma
köhnədən necədilərsə elə qalmağı davam etdirdilər. İndi, ölüm döşəyində əsl missiyamın özümü dəyişdirmək olması lazım olduğunu kəşf etdim. Əgər bunu etmiş olsaydım, ailəmi dəyişdirməyi də bacara bilərdim. Və bir az şansın da köməyiylə bu dəyişmə bəlkə də ölkəmi və hətta kim bilər, bütün dünyanı təsir edə bilərdi.
Gibrandan Mary Haskellə...
Hər ikimiz də varlığımızın ən uc sərhədlərinə toxunmağa çalışırıq. Keçmişin böyük şairlərinin hamısı həyata təslim oldu. Diqqətə çarpan bir şeyi axtarmır ya
da sirləri ortaya tökməyə çalışmırdılar. Yalnız ruhlarını duyğularla coşması üçün sərbəst buraxırdılar. İnsanlar hər vaxt güvən axtarar və bəzən bu etibarlı mühiti
tapa bilərlər də. Amma etibarda olmaq öz içində bir sondur və həyatın sonu yoxdur. Şairlər şeir yazan kəslər deyildirlər, Ürəkləri aşan müqəddəs ruhuyla
dolu olanlardır.
Midrach Rabbadan...
İnsanlar dünyaya gəldiyizaman əlləri həmişə bağlıdır və sanki belə deyərlər:
Bütün dünya mənimdir və ona sıx yapışacağam. İnsanlar dünyanı tərk edərkən isə əlləri hər vaxt açıqdır və sanki bunu demək istəyərlər. Heç bir şey mənim idarəmdə deyil, yanımda apara biləcəyim tək şey xatirələrim, geridə buraxacağım tək şey isə təcrübələrimdir.
Epictetusdan şagirdlərinə...
Biriylə tanış olduğumuzda iki şey ola bilər: Ya yoldaş olarıq ya da qarşımızdakı adamı inanclarımızı qəbul etməsi üçün razı salmağa çalışarıq. Köz ilə kömür
qarşılaşdığında da eyni şey olur: Ya atəşini qarşısındakıyla paylaşar ya da kömürün sıxlığı altında boğular, sönüb yox olar. İlk qarşılaşmalarda ümumiyyətlə özümüzü etibarsız hiss etdiyimizdən əhəmiyyətli hesab etməzliyi, qüruru ya da həddindən artıq təvazökarlığı sınayarıq. Nəticədə də olduğumuzdan fərqli biri halda əlaqə yaradarıq və hadisələr bizi əslində bizə aid olmayan xarici bir dünyaya aparar.
Məlumat Saytda şərhləri oxumaq, şərh yazmaq, xəbər göndərmək üçün QEYDİYYATDAN keçməyiniz lazımdır.
