Ibretamiz Hekaye(2)

Dekabr

Həyatini günahlarla doldurmuş bir adam yağişli ve palçiqli bir günde ayagi sürüşür və yerə yixilir. Yixilan zaman üstündəki paltarlar çirklənməsin deyə əlləri ile yerdən tutur ve ayaga qalxir.Yerden tutdugu üçün sag əli daha cox çirklənmişdir. Amma bu mədəniyyəti olmayan biri əlini yumaq yerinə bir yerə silməyi üstün tutur silecək bir yeri olmadiğindan həmin anda yoldan kecən bir uşaqin başini oxşayaraq əlini silər və ordan ayrilar bu herəkətdən uwaqin xəbəri belə olmaz .. Adam qisa müddə t sonra gunahlarina tövbə edəcək fürsət belə tapmamiş vefat edir. Getdiyi yer mələklər tərəfindən göstəriləcəyi zaman cox qorxar cünki həyati büs bütün gunahlarla doludur. Cəhənnəmi gözləyərkən həmin anda mələklər ona cənnət baxcalarindan bir baxca göstərirler adam cawib qalir ve bu qədər gunahi oldugu bir halda necə olurda ALLAH ona cənnət nəsib edər.
;O quluna söyleyin bir gün əli palciga bulaşdiginda o, əlini silmek üçün bir uşaqin başini oxwamişdi
Etdiyi hərəkət yalniş olsa belə o uşaq yetim idi. Kimse ona yaxinlaşib onun başina siğal cəkməmişdi. O qulum pis niyyətli olsada o yetimi o qədər sevindirdi ki. Mən də o gözəl yetim qulumun hörmətinə o günahkar qulumu bagişladim. "Kim məhəbbətlə əlini bir yetimin başina çəksə , ALLAH qiyamət günü yetimin başindaki tükün sayi qeder ona nur bagişlayacaq" 《ALLAH'in Rəsulu (s)》