Darıxıram
Darıxıram... bu da belə yanğıdı,
Elə bil ki, səhradayam, suyum yox.
Kəndirim var, kəsənim var, neyləyim –
İp kəsilsə, yıxılmağa quyum yox.
Darıxmaq da ölüm kimi bir şeydi,
Ya dünyada hamı ölüb, ya da mən.
Fürsət düşüb – nə istəyir söyləsin,
Bir kimsə yox: bu Allahdı, bu da mən.
Darıxmağın bir üzü var – Tənhalıq,
Tanrı özü tənhalığın Təkidi.
Bu təklikdən məni qopar, ay Allah,
Sən ki, varsan... Rafiq Hümmət nəçidi!?
Darıxıram xəpəng tutmuş qurd kimi,
Ulartımı dağlar duysa, kar olar.
İçim yanır od vurulmuş yurd kimi,
Ah, nə ola, bircə xışma qar ola!
Darıxıram... sevdam məni oynadır,
Röyasında buta almış yar kimi.
Partlayacam içimdəki sevgidən,
Şirinlikdən parçalanan nar kimi.
...Tənhalıq da bir peşəymiş. Sən demə,
Darıxmaq da yaşamağa çaradır.
Darıxanda eşq istəyir şairlər,
Darıxanda – Tanrı bəndə yaradır...
Elə bil ki, səhradayam, suyum yox.
Kəndirim var, kəsənim var, neyləyim –
İp kəsilsə, yıxılmağa quyum yox.
Darıxmaq da ölüm kimi bir şeydi,
Ya dünyada hamı ölüb, ya da mən.
Fürsət düşüb – nə istəyir söyləsin,
Bir kimsə yox: bu Allahdı, bu da mən.
Darıxmağın bir üzü var – Tənhalıq,
Tanrı özü tənhalığın Təkidi.
Bu təklikdən məni qopar, ay Allah,
Sən ki, varsan... Rafiq Hümmət nəçidi!?
Darıxıram xəpəng tutmuş qurd kimi,
Ulartımı dağlar duysa, kar olar.
İçim yanır od vurulmuş yurd kimi,
Ah, nə ola, bircə xışma qar ola!
Darıxıram... sevdam məni oynadır,
Röyasında buta almış yar kimi.
Partlayacam içimdəki sevgidən,
Şirinlikdən parçalanan nar kimi.
...Tənhalıq da bir peşəymiş. Sən demə,
Darıxmaq da yaşamağa çaradır.
Darıxanda eşq istəyir şairlər,
Darıxanda – Tanrı bəndə yaradır...






