Aldandım şirin yalanlarına.

Bir payız axşamıydı hava buludlu kəsgin yağışlı idi, mən gəlsəm də gəlməsəmdə görüşə gözləyəcəyini demişdin. Səni tanıyandan bəri ilk dəfə sənə inanmaq istədim. Məhz bu gün səninlə görüşə hazır olduğuma inanmışdım, ürəyimin dərinliyindən mənə sənin sevgini tanımaqüçün şans verməyimi israrla istəyirdin.

Həmişə mənsə inadla rədd edirdim amma alışdırdın məni özünə, çox heyif ki, aldandım şirin yalanlarına gələcəyimizlə bağlı yalan dolu xəyallarına alnandım. Mən gəldim səni görə bilmədim bəlkə gecikir harda olsa gələr deyə ümidlə gözlədim. Sən gəldin amma tək deyildin sən demə yalançının biriysənmiş gec də olsa anladım.

Mənim inadımı qırmaqüçün adi bir mərcin qurbanıymışam, sənə dediyim son sözü unutmamısan yəgin bacarırsan get xoşbəxt ol əgər vicdanın varsa yoluma çıxma. Aradan illər keçdi istəməsəmdə səninlə yenə bir payız axşamı yağışlı havada təsadüf qarşılaşdıq.

Aradan 5-il keçməsinə baxmayaraq illər sənə xoş davranmamışdı bunu üzündəki qırışlardan vaxtsız ağarmış saclarından anlamaq olar. Səssizcə yanımdan keçəndə məni bağışlaya bilərsənsə yalvarıram bağışla dedin, mənsə gözlərinə baxıb susdum inanmaq istədim amma neyləyim ki qırılan qürurumdur...