Həyat Eşqi
Ah, mən gündən-günə bu gözəlləşən
💙
İşıqlı dünyadan necə əl çəkim?
💙
Bu yerlə çarpışan, göylə əllləşən
💙
Dostdan, aşinadan necə əl çəkim?

Dönmə bir şəbnəmə yaz səhərində,
💙
Könül, günəş kimi parla yerində!
💙
Göylərin lacivərd ətəklərində
💙
Gedən bu qovğadan necə əl çəkim?

Baxınız, dan yeri sökülmüş kimi,
💙
Dostlar bir cəbhəyə tökülmüş kimi.
💙
Uzaqdan-uzağa xam gümüş kimi
💙
Ağaran səhradan necə əl çəkim?

Təbiət varlıdır, təbiət xəsis,
💙
İşlədərkən onu, sən ey mühəndis,
💙
Mən də qart daşlara verdiyim bu hiss,
💙
Bu incə mənadan necə əl çəkim?

Bir yanda tərlanlar, dumanlı dağlar,
💙
Bir yanda kəkliklər, ayna bulaqlar,
💙
Bir yanda bülbüllər, çiçəkli bağlar,
💙
Mən bu tamaşadan necə əl çəkim?

Həyat dedikləri bu keçməkeşdən,
💙
Qəlbimdə, qanımda yanan atəşdən,
💙
Gecədən, gündüzdən, aydan, günəşdən,
💙
Bu əngin fəzadan necə əl çəkim?

Qarşımda dalğalı dərin bir ümman,
💙
Ümmanı sarsıdır bir acı tufan,
💙
Bəyaz köpükləri bir çiçək yapan
💙
Şeirdən, xülyadan necə əl çəkim?

Ulduzlar fikrimin çırağbanıdır,
💙
Bulud xəyalımın karıvanıdır,
💙
Səma ki, hissimin aşiyanıdır,
💙
Böylə bir səmadan necə əl çəkim?

Mehriban sevgilim qarşımda durdu,
💙
Yenə şairliyim başıma vurdu,
💙
Məndən məcnun kimi könül maraqla sordu:
💙
-Bu saçı leyladan necə əl çəkim?

Xəzan acısına edib təhəmmül,
💙
Gülün kölgəsində ötəndə bülbül,
💙
- Həyat, həyat!- deyə çırpınır könül.
💙
Könüldən, sevdadan necə əl çəkim?

Sən aldın aşını yeni hisslərdən,
💙
Ey cavan qələmim, düşmə bəhərdən,
💙
A dostlar, söyləyin, mən bu hünərdən,
💙
Bu təbi valadan necə əl çəkim?
Müəllif: Mikayıl Müşfiq
Yaşamaq istəyirsənsə, hərəkət et. Süküt ölümdür
💙
İşıqlı dünyadan necə əl çəkim?
💙
Bu yerlə çarpışan, göylə əllləşən
💙
Dostdan, aşinadan necə əl çəkim?

Dönmə bir şəbnəmə yaz səhərində,
💙
Könül, günəş kimi parla yerində!
💙
Göylərin lacivərd ətəklərində
💙
Gedən bu qovğadan necə əl çəkim?

Baxınız, dan yeri sökülmüş kimi,
💙
Dostlar bir cəbhəyə tökülmüş kimi.
💙
Uzaqdan-uzağa xam gümüş kimi
💙
Ağaran səhradan necə əl çəkim?

Təbiət varlıdır, təbiət xəsis,
💙
İşlədərkən onu, sən ey mühəndis,
💙
Mən də qart daşlara verdiyim bu hiss,
💙
Bu incə mənadan necə əl çəkim?

Bir yanda tərlanlar, dumanlı dağlar,
💙
Bir yanda kəkliklər, ayna bulaqlar,
💙
Bir yanda bülbüllər, çiçəkli bağlar,
💙
Mən bu tamaşadan necə əl çəkim?

Həyat dedikləri bu keçməkeşdən,
💙
Qəlbimdə, qanımda yanan atəşdən,
💙
Gecədən, gündüzdən, aydan, günəşdən,
💙
Bu əngin fəzadan necə əl çəkim?

Qarşımda dalğalı dərin bir ümman,
💙
Ümmanı sarsıdır bir acı tufan,
💙
Bəyaz köpükləri bir çiçək yapan
💙
Şeirdən, xülyadan necə əl çəkim?

Ulduzlar fikrimin çırağbanıdır,
💙
Bulud xəyalımın karıvanıdır,
💙
Səma ki, hissimin aşiyanıdır,
💙
Böylə bir səmadan necə əl çəkim?

Mehriban sevgilim qarşımda durdu,
💙
Yenə şairliyim başıma vurdu,
💙
Məndən məcnun kimi könül maraqla sordu:
💙
-Bu saçı leyladan necə əl çəkim?

Xəzan acısına edib təhəmmül,
💙
Gülün kölgəsində ötəndə bülbül,
💙
- Həyat, həyat!- deyə çırpınır könül.
💙
Könüldən, sevdadan necə əl çəkim?

Sən aldın aşını yeni hisslərdən,
💙
Ey cavan qələmim, düşmə bəhərdən,
💙
A dostlar, söyləyin, mən bu hünərdən,
💙
Bu təbi valadan necə əl çəkim?
Müəllif: Mikayıl Müşfiq
Yaşamaq istəyirsənsə, hərəkət et. Süküt ölümdür






