KiBirLi_PrenS. Hekayələr 30-01-2021, 18:00

İbrətlik hekayə

Bir gün kasıb bir kişi Allaha dua edirdi, dua da kişi dedi: Ya Rəbb mən sənə nə qədər dua edirəm amma mənə cavab vermirsən. Amma varlılar, zalımlar dində olmayanlar istəyən kimi onlara var dövlət verirsən. Niyə? Deyərək Allaha sual verdi və ağladı. Bu vaxt Allah Təala bu kişiyə vəhylə cavab verdi ve buyurdu:

Ey Mənim əziz sevdiyim bəndəm! Mən səni və sənin kimilərin özlərini sevdiyim kimi səsinizi də sevirəm, dediyin zalımları, kafirləri isə sevmirəm. Siz mənimlə hər an danışırsınız mənə dua edirsiniz. Sizin qəlbiniz səsiniz o qədər gözəldi ki, siz istədiyinizi mənim məsləhət bildiyim vaxtda verirəm, əgər vaxtından tez versem sizin üçün pis olar. Həm də nemətlərə başınız qarışar, duanı saxlayarsız sesinizi eşitmərəm. Mənə xoşdur sizin duadaki səsiniz.
Zalımların özlərini sevmədiyim kimi səslərini də sevmirəm, ona görədə onlar istəyən kimi verirəm ki, onların səsini eşitmiyim tez kəsilsin. Amma sizlər mənə o qədər yaxınsız ki, mən sizə istədiklərinizi Axirət üçün xeyirli olsun deyə vaxtında verirəm. Necəki, uşağı anası sevdiyi kimi, mən də sizləri qullarımı çox sevirəm!

Son! Bunu eşidən kasıb kişi səhfini anlayır və göz yaşları ilə tövbə edib dua edir! Odur ki ey gözəl qəlbli dostlarım! Unutmayaq, fani dünyanın kasıbçılığı Allahın bizə olan nemətidir!