Mən yaşamaq istəsəm də yaşadanım məni yaşatmadı
Yenə günəşin batma saatı. Kimisi ümidləri , kimisi sevdaları ilə birgə. Yenə yalnızlığa salam saatında, yox olmuş sevgilər çarəsiz hüznlərlə birgə.
İndi başqasının olsan da, boynu bükük yalnız qalsam da, əlimi tutub saçımı oxşamasan da bilirəm yenə də mənimsən.
Xəyallarla yaşayan musiqisiz də tans edər.
Sanma hər dərdin dərmanı vardır. Hər yara sarılar. Aldanma o eşqsiz gözəlliyinə. Əlbət bir gün oda alınar. O zaman səni məndən alanlar sevərmi səni mənim tək ?
Qorxma yaxınlaş qaranlığa, orada mən varam. Çarəsizliyimizə, zəifliyimizə gəl bərabər ağlayaq.
Səni sevərkən vəfasızlıq edəcəyəm. Bunu mən sənə öyrədəcəyəm!
Gözlər, gözləri gözləyən gözləri gözləyərmi.
Mən yaşamaq istəsəm də yaşadanım məni yaşatmadı..Mən yaşamaq istəsəm də yaşadanım məni yaşatmadı..Mən yaşamaq istəsəm də yaşadanım məni yaşatmadı..
Günəşin başqa iqlimləri aydınlatmağa, başqa könülləri isitməyə getdiyi bu saatlarda kağızı qələmi əlimə alıb, səninlə dərdləşmək, yalnızca sənə yazmaq və yalnızca səni gözləmək “Sənə Səni Yazmaq” keçir içimdən.
Yox olan günləri deyil yox olan günlərin içərisindəki yox olmuş səni axtarıram.
Əsla sevmə. Sevsən də bəlli etmə. Sevən sevilməz sevilən qiymət bilməz.
Əlləri cibində yalnız dolaşan, həyata küsmüş, halı pərişan, bir ömür boyu sevilmək üçün çalışan birini görsən məni xatırla sevgilim.
Bu həyatda bir az da biz gülək dedik, təbəssümlər iztirabı silmədi. Bu dərdlə yaşanılmaz ölək dedik, ölüm belə vəfasızmış gəlmədi.
Sən illərin gətirdiyi bir əsinti deyil, ölümün belə söküb aparmadığı bir həsrətsən içimdə.
Mən yaşamaq istəsəm də yaşadanım məni yaşatmadı..Mən yaşamaq istəsəm də yaşadanım məni yaşatmadı..Mən yaşamaq istəsəm də yaşadanım məni yaşatmadı..
O mavi gözlərinin dənizində boğulurdum onu da çox gördün mənə. Çoxmu asan sanırsan sevərkən sevilməməyi. Çoxmu şey istəyirəm səndən. Artıq məni dərdlərimlə yalnız burax.
Yalnızlıq nə mavi suları olan dənizlərdə, nə də qızğın qumları olan çöllərdə qalmaqdır. Yalnızlıq bu sehr xarabalığında səni axtarıb tapa bilməməkdir.
Həyatım qaranlıq yerlərdə keçər. Ürəyim qırılmış qədəhə bənzər. Üzümə nifrətlə baxma yetər!
Hər insanın bir yaşama sevinci yəni yaşadanı vardır. Mən yaşamaq istəsəm də yaşadanım məni yaşatmadı.
Hanı qollarım sənə yastıq, dizlərim sənə yataq olmuşdu. Mən o günü gözlədim. Nə sən burdasan nə də mən ordayam. Al canımı Allahım. Nə mən bu acıya dözərəm. Nə də bu qədər acı mənə.
İndi başqasının olsan da, boynu bükük yalnız qalsam da, əlimi tutub saçımı oxşamasan da bilirəm yenə də mənimsən.
Xəyallarla yaşayan musiqisiz də tans edər.
Sanma hər dərdin dərmanı vardır. Hər yara sarılar. Aldanma o eşqsiz gözəlliyinə. Əlbət bir gün oda alınar. O zaman səni məndən alanlar sevərmi səni mənim tək ?
Qorxma yaxınlaş qaranlığa, orada mən varam. Çarəsizliyimizə, zəifliyimizə gəl bərabər ağlayaq.
Səni sevərkən vəfasızlıq edəcəyəm. Bunu mən sənə öyrədəcəyəm!
Gözlər, gözləri gözləyən gözləri gözləyərmi.
Mən yaşamaq istəsəm də yaşadanım məni yaşatmadı..Mən yaşamaq istəsəm də yaşadanım məni yaşatmadı..Mən yaşamaq istəsəm də yaşadanım məni yaşatmadı..
Günəşin başqa iqlimləri aydınlatmağa, başqa könülləri isitməyə getdiyi bu saatlarda kağızı qələmi əlimə alıb, səninlə dərdləşmək, yalnızca sənə yazmaq və yalnızca səni gözləmək “Sənə Səni Yazmaq” keçir içimdən.
Yox olan günləri deyil yox olan günlərin içərisindəki yox olmuş səni axtarıram.
Əsla sevmə. Sevsən də bəlli etmə. Sevən sevilməz sevilən qiymət bilməz.
Əlləri cibində yalnız dolaşan, həyata küsmüş, halı pərişan, bir ömür boyu sevilmək üçün çalışan birini görsən məni xatırla sevgilim.
Bu həyatda bir az da biz gülək dedik, təbəssümlər iztirabı silmədi. Bu dərdlə yaşanılmaz ölək dedik, ölüm belə vəfasızmış gəlmədi.
Sən illərin gətirdiyi bir əsinti deyil, ölümün belə söküb aparmadığı bir həsrətsən içimdə.
Mən yaşamaq istəsəm də yaşadanım məni yaşatmadı..Mən yaşamaq istəsəm də yaşadanım məni yaşatmadı..Mən yaşamaq istəsəm də yaşadanım məni yaşatmadı..
O mavi gözlərinin dənizində boğulurdum onu da çox gördün mənə. Çoxmu asan sanırsan sevərkən sevilməməyi. Çoxmu şey istəyirəm səndən. Artıq məni dərdlərimlə yalnız burax.
Yalnızlıq nə mavi suları olan dənizlərdə, nə də qızğın qumları olan çöllərdə qalmaqdır. Yalnızlıq bu sehr xarabalığında səni axtarıb tapa bilməməkdir.
Həyatım qaranlıq yerlərdə keçər. Ürəyim qırılmış qədəhə bənzər. Üzümə nifrətlə baxma yetər!
Hər insanın bir yaşama sevinci yəni yaşadanı vardır. Mən yaşamaq istəsəm də yaşadanım məni yaşatmadı.
Hanı qollarım sənə yastıq, dizlərim sənə yataq olmuşdu. Mən o günü gözlədim. Nə sən burdasan nə də mən ordayam. Al canımı Allahım. Nə mən bu acıya dözərəm. Nə də bu qədər acı mənə.







