Sadəcə 60 saniyə
Gecəsi “kaş ki” ilə bitən “bəlkə” ilə başlayan günlərim oldu.
İndi “yaxşı ki”lərin qoynunda bir gün istəyirəm.
Gözlərim ürək aldatmalarına görə doldu,
dəfələrlə sildim, unutdum. Uşaqlığımın təbəssümünü istəyirəm. . .
Bilirəm, gözlərim daha o parlaqlıqla gülməyəcək.
Ancaq bir daha hər şeyə inad, ürəkdən sadəcə 60 saniyə. . .
Pəncərəmdə buludlu göy üzünə gözlərimi dikdim,
günəşi otağımda görmək üçün. . .Ancaq buludlar izin vermədi.
Yazmaqla bitməyəcək qədər xəyal qırıqlıqlarım oldu. Həyat dedikləri bu imiş. . .
Ayrılıq gedəndən qalana bir xəyanətdir. . . Addımlarına sahib olmalısan.
Gedənin dalınca cəsarətlə addımlamaq artıq nəyə gərəkdir?
Yoxluq yoxsulluğun yerini alarmış.
Yoxluq olması ehtimal olunmayan “zənginlik xəyalları”dır.
Əkdiyindən hər zaman artığını ümid edir insanoğlu.
Ölümlə kəllə-kəlləyə gələnlər olub həyatda.
Cəsarət başqa şeydir. . .
Nəticə nə olub? Həmin insanoğlu ölümsüzləşdimi?
Nəyə lazım idi onda? Düşünürəm. . .
Əməyini başqa əllərin duasında səpən oldu torpağa. . .
Əziyyət çəkmədən sahib olmaq üçün.
Haqsızlıq deyilmi, bəs bunlar?
Əlbəttə ki, insanoğlu qəbul edər, “genişürəklidir”.
Allah qəbul etməz edilən haqsızlıqları unutma. . .
İndi nə olacaq deyə soruşma məndən?
Soruşma ki, yox olan insanlığa yenidən-yenidən
ürək ağrısı ilə təssüflənməyim. . .
Xatırlatma ki, unutmaq istədiyim kədərlərimi
geri çağırıb onlara qovuşmayım.
Artıq yeni gündür, həyatdan bir şans daha istəyərək,
unuduram yaşananları. . . Unutamaq çarədirsə unuduram. . .
İndi “yaxşı ki”lərin qoynunda bir gün istəyirəm.
Gözlərim ürək aldatmalarına görə doldu,
dəfələrlə sildim, unutdum. Uşaqlığımın təbəssümünü istəyirəm. . .
Bilirəm, gözlərim daha o parlaqlıqla gülməyəcək.
Ancaq bir daha hər şeyə inad, ürəkdən sadəcə 60 saniyə. . .
Pəncərəmdə buludlu göy üzünə gözlərimi dikdim,
günəşi otağımda görmək üçün. . .Ancaq buludlar izin vermədi.
Yazmaqla bitməyəcək qədər xəyal qırıqlıqlarım oldu. Həyat dedikləri bu imiş. . .
Ayrılıq gedəndən qalana bir xəyanətdir. . . Addımlarına sahib olmalısan.
Gedənin dalınca cəsarətlə addımlamaq artıq nəyə gərəkdir?
Yoxluq yoxsulluğun yerini alarmış.
Yoxluq olması ehtimal olunmayan “zənginlik xəyalları”dır.
Əkdiyindən hər zaman artığını ümid edir insanoğlu.
Ölümlə kəllə-kəlləyə gələnlər olub həyatda.
Cəsarət başqa şeydir. . .
Nəticə nə olub? Həmin insanoğlu ölümsüzləşdimi?
Nəyə lazım idi onda? Düşünürəm. . .
Əməyini başqa əllərin duasında səpən oldu torpağa. . .
Əziyyət çəkmədən sahib olmaq üçün.
Haqsızlıq deyilmi, bəs bunlar?
Əlbəttə ki, insanoğlu qəbul edər, “genişürəklidir”.
Allah qəbul etməz edilən haqsızlıqları unutma. . .
İndi nə olacaq deyə soruşma məndən?
Soruşma ki, yox olan insanlığa yenidən-yenidən
ürək ağrısı ilə təssüflənməyim. . .
Xatırlatma ki, unutmaq istədiyim kədərlərimi
geri çağırıb onlara qovuşmayım.
Artıq yeni gündür, həyatdan bir şans daha istəyərək,
unuduram yaşananları. . . Unutamaq çarədirsə unuduram. . .
Məlumat Saytda şərhləri oxumaq, şərh yazmaq, xəbər göndərmək üçün QEYDİYYATDAN keçməyiniz lazımdır.
