Həyata keçməyən boş ümidlər

Sevgidən danışa bilmirdi, şer və hekayədə yaza bilmirdi.
Nə şəkil çəkə, nədə pianoda ifadə edə bilmirdi.
Çoxdandır qəlbində olanları yaxınlaşıb danışa bilmirdi.
Nəyin necə olduğunuda adətən izzah edə bilmirdi və
həmişə ağlında olanı belə danışa bilmirdi...
O, bir sözdə bütün dünyanı hədiyyə edə bilmir, komplimentlər deyə bilmirdi.
Bayramlarda təbrik edə bilmir, sağlıq deyə bilmirdi.
İlk gördüyü insana aşiq ola bilmirdi.

Ağılasığmaz hərəkətlər etmirdi, vədlərdə vermirdi.
Ona yaxın olanlara yalan danışa bilmirdi.
O qəmgin olanda, gülümsəyədə bilmirdi.
O özünü yalnız hiss etdikdə, onu tək qoyub gedədə bilmirdi.
Amma o bilirdi, bəzən sadəcə susub dinləmək çox önəmlidir,
yada səni çağırmayan amma gözləyən birinin yanına getmək.
Əllərini əllərinə alıb öz istisi ilə isidə bilirdi.

Elə baxışla baxa bilirdiki, hər şeyin yaxşı olacağına ümid vardı
o baxışlarda. Pis olduğun bir anda, sözlərlə deyil.
Sadəcə baxışı ilə kömək edə bilirdi ona.
"Səni sevirəm" demirdi ona.
Amma öz varlığl ilə xoşbəxt edə bilirdi onu.
Boş vədlərlədə aldadmırdı heç kimi...
Başa düşməyi və bağışlamağıda əla bacarırdı.
Bu onun qəlbini acitsada, əzab versədə, bağışlaya bilirdi.

Kömək təklif etməyi deyil, kömək etməyi bacarırdı.
Qürurun get dediyi anda, o qalmağı bacarırdı.
Ona ehtiyac duyduqda yanında olmağı bacarırdı.
O, sevməyi bacarmırdı. Amma yanında olmağı,
başa düşməyi, bağışlamağı,onda olanı hədiyyə etməyi bacarırdı....
Gözəl sözlərsiz, boş vədlərsiz və həyata keçməyən ümidlərsiz...O bunu bacarırdı...
Nə şəkil çəkə, nədə pianoda ifadə edə bilmirdi.
Çoxdandır qəlbində olanları yaxınlaşıb danışa bilmirdi.
Nəyin necə olduğunuda adətən izzah edə bilmirdi və
həmişə ağlında olanı belə danışa bilmirdi...
O, bir sözdə bütün dünyanı hədiyyə edə bilmir, komplimentlər deyə bilmirdi.
Bayramlarda təbrik edə bilmir, sağlıq deyə bilmirdi.
İlk gördüyü insana aşiq ola bilmirdi.

Ağılasığmaz hərəkətlər etmirdi, vədlərdə vermirdi.
Ona yaxın olanlara yalan danışa bilmirdi.
O qəmgin olanda, gülümsəyədə bilmirdi.
O özünü yalnız hiss etdikdə, onu tək qoyub gedədə bilmirdi.
Amma o bilirdi, bəzən sadəcə susub dinləmək çox önəmlidir,
yada səni çağırmayan amma gözləyən birinin yanına getmək.
Əllərini əllərinə alıb öz istisi ilə isidə bilirdi.

Elə baxışla baxa bilirdiki, hər şeyin yaxşı olacağına ümid vardı
o baxışlarda. Pis olduğun bir anda, sözlərlə deyil.
Sadəcə baxışı ilə kömək edə bilirdi ona.
"Səni sevirəm" demirdi ona.
Amma öz varlığl ilə xoşbəxt edə bilirdi onu.
Boş vədlərlədə aldadmırdı heç kimi...
Başa düşməyi və bağışlamağıda əla bacarırdı.
Bu onun qəlbini acitsada, əzab versədə, bağışlaya bilirdi.

Kömək təklif etməyi deyil, kömək etməyi bacarırdı.
Qürurun get dediyi anda, o qalmağı bacarırdı.
Ona ehtiyac duyduqda yanında olmağı bacarırdı.
O, sevməyi bacarmırdı. Amma yanında olmağı,
başa düşməyi, bağışlamağı,onda olanı hədiyyə etməyi bacarırdı....
Gözəl sözlərsiz, boş vədlərsiz və həyata keçməyən ümidlərsiz...O bunu bacarırdı...






