Mümkünsüzlüyünü bilə-bilə qurub gerçəkləşməsini istədiyim xəyallar idi boğazımda düyümlənən.O düyüm artıq elə bərkiyib ki, nə ağlaya bilirəm,nə də qışqırıb onu içimdən ata bilirəm.Kənardan çox vecsiz, xoşbəxt görünürəm.Amma hər səhnənin pərdə arxası olduğu kimi həyatımın da arxa fonunda problemlər var.Mənsub olduğum həyatı seçmə şansım olsaydı kaş.Bir yerdən sonra sözlərim tükənir, edə biləcəyim hər şey kimi sözlərim də tükənir.Mənə qalan özüm də deyil.Çünki yavaş-yavaş içimdəki ruh belə tükənir.🖤🥀