Dostoyevskidən qeyri-adi aforizmlər (2)

Heyvanları sevin, çünki tanrı onlara saf bir sevinc duyğusu bağışlayıb.

Uşaqları sevin. Çünki onlar da mələklər kimi günahsızdılar. Və qəlblərimizi paklandırmaq üçün yaradılıblar.

Sevgi tərbiyəedici bir qüvvədir. Fəqət bu çox çətin və xeyli zaman alacaq bir işdir.

Başqasını mühakimə etməyə haqqın olmadığını heç vaxt unutma. Çünki günahkarı mühakimə edən hakim belə qarşısında dayanan mütəhhim qədər günahkar olduğunu, o adamın törətdiyi cinayətdə hər kəsdən çox məsuliyyət daşıdığını bilməlidir.

Aşiq olmaq, sevmək deyil. İnsan nifrət edərkən belə aşiq ola bilər.

Dəlilər tanrının əmanətidir.

Acı çəkməkdən qorxma, ürəyin sakitlik tapacaq.

İnsanlar peyğəmbərləri qəbul etməz, onları öldürüb möcüzələrini sevərlər. Sonradan isə yox etdiklərini müqəddəsləşdirərlər.

Cəhənnəm sevə bilməməyin yaratdığı əzabdır.

Adamlar təmiz bir insanın yıxılıb, biabır olmasına hər zaman sevinirlər.

Təbiətdə insanların kor inancları qədər gülməli heç nə yoxdur.

Əgər bir qadına “günahkaram, məni bağışla” desəniz, o zaman onun sitəmlərindən yaxanızı qurtara bilməyəcəksiniz. Onlar sizi daxili bir sadəliklə bağışlamaz, əksinə sizi heç nəyə çevirib, olmamış söhbətlər icad edib, sizi ora qarışdırar. Küncdə-bucaqda ilişib qalmış hər xırda hadisəni bir-bir toplayar, heç nəyi unutmaz. Və bütün günahları sizin boynunuza yüklədikdən sonra bağışlayar. Bütün qadınlar belədilər.