Kimsəni bağışlanmağa alışdırmayın...

O mənsizliyi gözə aldısa, mən onsuzluqdan bir şey itirmərəm. Getmək istəyənə qaçmağı öyrədərəm.

Lakin biz səmimi siyahları sevərik, səmimiyyətsiz göyqurşaqlarını deyil.

Bəzən "çox səmimisən" deyirlər xoşuma gəlir. Bu qədər öz mənfəətini güdən, kirli fikirlərin arasında təmiz qalmışam...nə xoş mənə.

Və o vecsiz sandığın qadın, adamın siqaret tutmağına belə aşiq idi.

Çox şey var içimdə söyləyə bilmədiyim...söyləmədikcə yığılan, yığıldıqca yandıran.

Acı çəkərkən belə gülümsəyən qadının gücünü ölçməyə çalışmayın.

Sən haqlı deyilsən, sadəcə mən mövzunu uzatmayacaq qədər yorğunam.

Kimsəni bağışlanmağa alışdırmayın...

Və kitabın sonu bu cür bitər...Birində kül oldunsa başqasını isidə bilməzsən.