*“Susqunluğun Dili”*

Bəzən heç nə demirsən...

Amma susqunluğunun içində saysız-hesabsız hekayətlər yaşayır.

Yorğun deyilsən, amma dinclik tapa bilmirsən.

Kədərli deyilsən, amma gözlərin dolur.

Hər şey yerindədir, amma özünü tapmırsan.

Yazmaq istəyirsən... amma sözlər qırılır, parçalanır.

Danışmaq istəyirsən... amma səsini eşidən yoxdur.

Sadəcə, bir gün səni anlamadan sevənlərdən uzaqlaşıb, səni susaraq anlayan birinə rast gəlmək istəyirsən.

Sadəcə, bir gün içindəki qarışıqlığı dərk edən, dilini bilən biri olsun istəyirsən.

Çünki biz çox zaman görünmədən yoruluruq.

Çox zaman gülümsəyərək özümüzü parçalayıb dağılırıq.

Və çox zaman hamının “güclü” adlandırdığı yerdə, əslində tək qalırıq.

"Əgər sən də bu sətirlərdə özünü az da olsa tanıdınsa,

demək ki, bu paylaşım yalnız mənim deyil — bizim susqunluğumuzdur."