Sətirdən sətirə sevirəm səni

Səhərlər duranda adın dilimə,

Gətirə-gətirə sevirəm səni.

Əzabla canımı zalım ölümə,

Götürə-götürə sevirəm səni.

Gələndə susuram sənlə göz-gözə.

Çalışaq, bəd nəzər dəyməsin bizə.

Şeirdən şeirə, ya sözdən sözə,

Sətirdən sətirə sevirəm səni.

Sağalmaz xəstənin zalım həkimi!

Mən sənə yazdığım hər şeirimi,

Başlaya-başlaya sevdiyim kimi,

Bitirə-bitirə sevirəm səni.

Getmisən, ürəyim dönübsə külə,

Bu yalqız aşiğin çox çətin gülə.

Dərdə yoldaş olub, sevinci çölə,

Ötürə-ötürə sevirəm səni.

Yolumuz açıqdır, yoxsa bağlımı?

Vaxtsız yorulmağım kəsir bağrımı.

Vaxt, zaman ötdükcə bu kəm ağlımı,

İtirə-itirə sevirəm səni.

Kaş ki, çin çıxaydı bütün yuxular.

Məhv olub gedərdi, bütün qorxular.

Səni xatırladır bütün qoxular,

Ətirdən-ətirə sevirəm səni.

Sözündə durmadın, dalsaq dərinə.

Gəl, əzab verməyək biri-birinə.

Verdiyim sözləri bir-bir yerinə,

Yetirə-yetirə sevirəm səni...

#Xəyalİsazadə