Səni tanıdığım günə şükür edəcək qədər çox sevirəm

Səni tanıdığım günə şükür edəcək qədər çox sevirəm. Həqiqətən də, o gün həyatımın səssizcə dəyişdiyi gün imiş. Bəlkə o an fərqində deyildim, amma indi geri dönüb baxanda anlayıram ki, hər şey məhz səninlə mənasını tapmağa başlayıb.

Səni tanımazdan əvvəl də günlər keçirdi, insanlar vardı, gülüşlər vardı… amma heç biri bu qədər içimə işləmirdi. Səninlə birlikdə həyat rəng dəyişdi sanki. Söhbətlərimizdə özümü tapdım, susqunluqlarımızda belə rahatlıq hiss etdim. Sənin yanında olmaq məcburiyyət deyil, seçim deyil — sanki taleyin mənə yazdığı ən doğru yoldur.

Sən mənə sevginin təkcə söz olmadığını öyrətdin. Sevgi — qayğıdır, səbrdir, anlayışdır, yanında güvənlə dayana bilməkdir. Sən mənim üçün sadəcə “sevdiyim insan” deyilsən. Sən həm də dostumsan, sirdaşım, sığınacağım, ən yorğun anımda belə içimi isidən bir nəfəs kimisən.

Bəzən səni düşündükcə qorxuram da… Çünki insan ən çox dəyər verdiyini itirməkdən qorxar. Amma bu qorxunun belə içində gözəl bir həqiqət var: mən səni həqiqətən, bütün qəlbimlə sevirəm. Elə bir sevgi ki, səs-küylü deyil, amma dərin; nümayişkaranə deyil, amma möhkəmdir.

Sənin varlığın mənə güc verir. Çətin günlərdə “keçəcək” deyə bilmək üçün səbəb olursan. Sevincli anlarda isə xoşbəxtliyimi ikiqat edirsən. Sanki həyatın hər halında yanımda olmalı olan insansan.

Əgər bir gün geriyə dönüb həyatımın ən doğru qərarlarını saymalı olsam, səni tanımaq birinci sırada olar. Çünki sən mənə təkcə sevgi yox, özümə inanmağı da xatırlatmısan. Mən səninlə daha güclüyəm, daha sakitəm, daha tamamam.

Yaxşı ki, yollarımız kəsişdi. Yaxşı ki, səni tanıdım. Və yaxşı ki, bu sevgini yaşamaq mənə qismət oldu. Səni tanıdığım günə hər dəfə yenidən şükür edəcək qədər çox sevirəm… 🤍