Müəyyən bir yaşdan sonra valideyinlərin yavaş-yavaş sənin övladlarına çevrilir. Sadə suallar verirlər, eyni hekayələri təkrar danışırlar və bir vaxtlar sənin onların səbrinə ehtiyacın olduğu kimi, indi onlar sənin səbrinə ehtiyac duyurlar. Çox insan bu rol dəyişikliyini anlayır. Günahsızlıq və ya narahatlıq kimi görünən şey, əslində zamanın tam dövrə vurmasıdır. Onları sərt şəkildə düzəltmə, onları tələsdirmə. Bir vaxtlar səni qoruduqları kimi, səndə onlara qayğı göstər. Bir bir yük deyil, bu səssizcə sevgi ilə qaytarılan bir borcdur.