Sevdiyin insan yanında olanda dünya dəyişmir, sadəcə sən dünyaya daha gözəl baxmağa başlayırsan.

Həqiqi sevgi insanın həyatına sakitcə daxil olur, amma qəlbində elə dərin iz buraxır ki, onsuz keçən bir gün belə yarımçıq görünür.

Sevmək sadəcə birinə “səni sevirəm” demək deyil; onun sevincində sevinmək, kədərində yanında olmaq və heç bir səbəb olmadan belə onu düşünməkdir.

Bəzən sevgi böyük sözlərdə deyil, kiçik qayğılarda gizlənir: bir “özünə yaxşı bax” cümləsində, bir narahat baxışda, bir səmimi gülüşdə.

Həqiqi sevgi iki insanın bir-birini dəyişdirməyə çalışmadan, olduğu kimi qəbul etməsi və buna baxmayaraq birlikdə daha yaxşı insan olmağa çalışmasıdır.

Sevdiyin insan yanında olanda dünya dəyişmir, sadəcə sən dünyaya daha gözəl baxmağa başlayırsan.

Sevgi elə bir hissdir ki, insanın ürəyinə ümid gətirir və ən qaranlıq günlərdə belə içində kiçik bir işıq yandırır.

Həyatda çox insan tanıya bilərsən, amma bəziləri var ki, onları görəndə ürəyin “bax, mənim insanım budur” deyir.

Həqiqi sevgi məsafə, zaman və çətinliklər qarşısında yox olmur; əksinə, hər sınaqdan sonra daha da güclənir.

Sevdiyin insanın yanında özün kimi ola bilmək və heç bir rol oynamadan qəbul olunmaq sevginin ən gözəl tərəfidir.

Sevgi bəzən bir baxışda başlayır, amma illərlə davam edən bir hekayəyə çevrilə bilər.

Həqiqi sevgi iki ürəyin bir-birinə dayaq olması, həyatın bütün çətin yollarını birlikdə keçməsidir.

Sevmək – bir insanın xoşbəxtliyini öz xoşbəxtliyin kimi hiss etmək və onun gülüşünü dünyanın ən qiymətli şeyi saymaqdır.

Bəzən sevgi sözlərlə izah olunmur; sadəcə birinin varlığı belə ürəyə sakitlik gətirir.

Həyatda ən gözəl hisslərdən biri də odur ki, harada olursan ol, səni düşünən və qəlbində yer ayıran birinin olduğunu bilirsən.

Sevgi insanın həyatına rəng qatır, ürəyinə ümid verir və iki insanın birlikdə yazdığı ən gözəl hekayəyə çevrilir.