Arif Qaramanlı - NECƏSƏN?

NECƏSƏN?

(qəzəl)

Səhər erkən duranım, huri camallım, necəsən?

Bu gecə yatmayanım, sevgidən hallım, necəsən?

İlk görüşdən sevişib eşq ilə peyman elədik,

Sözünə düz çıxanım, əhdə vəfalım, necəsən?

"Sən gözəllər gözəlindən də gözəlsən, gözəlim",

Ey mənim incə, zərif, ahu-maralım, necəsən?

Danışarkən dodağından elə bil bal süzülür,

Sədası məlhəm olan ləbləri ballım, necəsən?

Ağ üzün Ay kimidir, al yanağın xoş görünür,

Lalətək xallı yanaq, ey üzü xallım, necəsən?

Sənə sevgimdi sənin üzdüyün o dərya, dəniz.

Sevgi dəryamda üzən cahi-cəlallım, necəsən?

Sevgisi dastan olan adları dillərdə gəzən

Fərizə, Əsli, Şirin, Leyli misallım, necəsən?

Canımın can parası, qismətim, ey sevdiciyim,

Ürəyim, canım olan sevgi halalım, necəsən?

Nə xəyal qurduğunu sevgilin Arif də bilir,

Xəyalı aləm olan sevgi xəyallım, necəsən?