amma nəyə lazımdır sənsiz o çiçəklər, o çəmənlər?

Bəlkə də əsl sevgi budur. Qarşiliq gözləmədən ,əsas da peşmançiliq çəkmədən bağişlamaği öyrənmək.Boz səhifələri silib təzə al-əlvan səhifələr yazmaq .Sevgi hər şeyin yaxşi nəticələnməsi üçün mübarizə aparmaqdir.

Cəsarət və mehribanlıq nadir halda bir qadında cəmləşir.

Başqalarına qarşı elə davran ki, özünə qarşı eyni münasibəti görəndə inciməyəsən.

Sənə gedən yolları yadda saxlamaqda mənə kömək et ki, bir ömür keçdikdən sonra yenə yanına gələ bilim.

Bəzən bizi boğan, nəfəsimizi kəsən bir şey bir də görürsən xilaskarımıza çevrilir, elə su kimi, od kimi..

...şəxsən mənim qəlbimə insanları ittiham etmək deyil, müdafiə etmək daha çox yatır!

Mən özüm də sənin kimi ədəbiyyatla məşğul olmaq istəyirəm, doğrusu, dostum, bu cür həyat cansıxıcıdır, mənəvi bir qida da lazımdır.

«Vəzifən nə qədər yüksəkdirsə, xidmətin bir o qədər ciddidir. Şəxsiyyətin nə qədər güclüdürsə, özbaşınalıq bir o qədər qəbahətlidir.»

“Qadınlarda elə bir hal olur ki, heç kəs onları incitməsə də, heç bir bədbəxtlik üz verməsə də, bəzən onlar incimək və bədbəxt olmaq ehtiyacını hiss edirlər”.

Fədakarlığın əsl adı təmənnasızlıqdır.

Victor Hugo, Səfillər

Tanrı heç vaxt bir qapını kilidləməmiş başqa qapını açmaz. (Viktor Hüqo)

Varis, Yetmiş Yedinci Gün

Yaxşiliq etdim deyə sevinməyə, pislik etdim deyə də kədərlənməyə tələsməyin. Nəyin yaxşiliq nəyin pislik olduğunu zaman göstərəcək.

Bu dünyanın mövcudluğu-başqa,daha mükəmməl bir dünyanın varlığına sübutdur..

Əgər nə vaxtsa bir insana rast gəlsən və sənə elə gəlsə ki, o, sənə və başqalarına oxşamır, aramıza gözqamaşdırıcı ulduz kimi gələn nadir insanlardan biridi, çalış unutmayasan ki, bu cür insanları tanımaq — xoşbəxtlikdir, sevmək isə təhlükəli...

İnsanların beynini lazımsız rəqəmlər, lazımsız faktlarla doldurun. Onlar bir müddət sonra bundan bezəcəklər, lakin eybi yox, əvəzində onlara elə gələcək ki, onlar çox savadlıdırlar.

Məgər birlikdə yol getdiyimiz zaman yanımca addımlayan adamın əsl insan olduğunu bütün varlığımla hiss etmirdimmi? İnsanların bir-birini başa düşmələri üçün, bir-birinin daxili aləmini, ürəyini tədqiq edib öyrənmələri üçün danışmağın heç də zəruri olmadığını elə bu vaxtlar başa düşdüm.

Pis yola getmiş bir şəxsi qaldırmaq üçün ona əlinizi uzadın və ya əgər o məhv olursa, onun halına acı -acı ağlayın, onu təhqir etməyin, ona istehza eləməyin. Onu sevin, ona baxanda özünüzü xatırlayın və onunla özünüz kimi rəftar edin.

Əsl sual ölümdən sonra həyatın olub-olmaması deyil. Əsl sual ölümdən əvvəl sizin canlı olub-olmamağınızdır.

Adam bu yaşa çatanda keçmiş onun üçün gözəlləşir. Hətta pis günləri də gözəl görünür. Gənc olanda gələcəyi fikirləşirik. Gələn il necə olacaq, beş ildən sonra nə olacaq? Tələsirik ki, günlər tez-tez keçsin və biz tez gələcəyə çataq. Amma elə ki yaşa dolursan, daha gələcək olmadığına görə keçmişə baxırsan.

Mən indi bir şeyi anladım: bu mənalı və harmonik həyatda yalnız mənasız həyat sürənlər yamaqdırlar. Həyata, ömrünə və həqiqi dəyərlərə sahib olan insan bu həyatda yamaq deyil, elə həyatın özüdür:)

Həyətdə gün çıxıb; sən ki, o günü görməyəcəksən, nəyə lazımdır onun işığı? Çöldə otlar göyərib, ağaclar çiçək açıb; amma nəyə lazımdır sənsiz o çiçəklər, o çəmənlər?