Ehtiyacım olan hər şey sənsən...

İnsan həyatı boyunca çox şeyin arxasınca qaçır. Bəzən xoşbəxtliyi uzaqlarda axtarır, bəzən özünü tamamlayacaq nəyinsə çatışmadığını hiss edir. Mən də elə bilirdim ki, insanın ehtiyacı olan şeylər çoxdur — zaman, pul, uğur, insanlar, arzular... Amma səni tanıyandan sonra başa düşdüm ki, insanın bütün qarışıqlığını sakitləşdirən tək bir insan da ola bilərmiş.

Sən gəlməzdən əvvəl hər şey vardı, amma nəsə çatmırdı. Günlər keçirdi, insanlar gəlirdi, gedirdi, zaman axırdı... Amma heç nə içimdəki o səssiz boşluğu doldurmurdu. Sonra sən gəldin. Və heç fərqinə varmadan, hər şeyi dəyişdin.

İndi yorulduğum zaman ağlıma gələn ilk şey sənsən. Sevinəndə bölüşmək istədiyim ilk insan sənsən. Darıxanda axtardığım, susanda belə yanında rahat olduğum insansan. Çünki bəzi insanlar sadəcə insan olmur, onlar insanın evi olur.

Ehtiyacım olan nə uzun söhbətlərdir, nə sonsuz vədlər, nə də möhtəşəm şeylər... Bəzən sadəcə “buradayam” deməyin kifayət edir. Çünki sənin varlığın belə hər şeyi bir az daha dözülən, bir az daha gözəl edir.

Deyirlər insan hər şeyə öyrəşir. Amma mən sənin varlığına öyrəşməkdən qorxuram. Çünki bir gün sənin olmadığın bir həyata necə davam ediləcəyini təsəvvür belə etmək istəmirəm.

Bəlkə də buna görə hər dəfə içimdən eyni cümlə keçir:

Ehtiyacım olan hər şey sənsən...

Nə dünənimdə çatışmayan, nə bugünümü gözəlləşdirən, nə də sabahımda görmək istədiyim başqa bir şey var.

Çünki sən sadəcə sevdiyim insan deyilsən...

Sən mənim ən çox ehtiyac duyduğum hissən.