Anlatamıyorum!

İzah edemediğim bir duygunun boşluğundan düşüyorum.Kapı aralığından kendime bakıyorum.
Gel desem gideceğim biliyorum
Ellerimde harabelerimin yıkık taşları, nereye savursam dönüp yüzüme çarpıyor, acıtıyor.
Kanıyor, hatta kandan başka herşey akıyor içimden damla damla, kimseler görmüyor diye ben canımın acıdığını dahi haykıramıyorum
Susuyorum...
Bir şarkı açıyorum sonra ıslanan yastığımı diğer yüzüyle değiştirip yüzsüzlüğüme sığınıyorum
Uyuduğum bir evim var içimde
Ama kendime ait bir odam yok
Biliyorum...Anlatamıyorum...!






