Tapılacaq
Görəsən bu sevgi mənə
nəyin hesabını ödədi...
Həyatıma girəcəyin gün
gedəcəyini bilirdinmi?
Ona görəmi sevdim?...
Səni sevməyi mənmi isdədim?...
yoxsa sən özün sevdirməyi bilirdin?...
sevgi iki nəfərlikdir əzizim...
mən
həmişə bu sevgini tək başına
yaşadım...
Sən getdin mən gözlədim...nağıl
Kimiydin bir var idi bir yox..
Məni həmişə uçurumun
kənarına aparıb bərk bərk
qucaqlayırdın..
sonra aşağı buraxardın..
Az qalırdım ki,
düşüm, yenə möhkəm
qucaqlayırdın....ağlımı apardın...
Yalanlarla aldatdın məni...
Hər yalanın dözülməz oldu...
Həmişə bağışladım... qürürümu...
sənin üçün satdım...
Niyə həmişə səni sevdim?...
niyə həmişə pisliklərini
görməməzlikdən gəldim?...
Niyə bu sevgini
yaşamağa fürsət vermədin?
En dəyərlim idin mənim....
Qıymadığım....məndəki tək adın,
Sevgi olub...amma yordun məni...
ezizim....
Məhv olmuş bir sevgidir bu....
Sevgi artıq yoxdu amma daha
sonra fərqinə vardım ki,
içimdəki sən hələdə yaşayırsan.
....
və sənin mənə etdiyin kimi
mən də...ürəyimdəki
uçurumun kənarına götürdüm
səni.. ilk öncə möhkəm sarıldım
sənə...ssonra tutmamaq
qərarını alıb səni buraxdım
əlimdən...
Sən əlimdən çıxarkən çox sakit
şəkildə seyr etim ...
Sənin verdiyin acıların
İntiqamı idi...
bunu da yalanlarının arasına
yükləmişdin bəlkədə...
və mən səndən başqa heç bir şey
görməyən gözlərimlə hiss
etmişdim....
Böyüdüm səndən sonra...
adımlarım sərtləşdi...ağlım
qəlbimə söz keçirməyi öyrəndi
Bədənim ruhuma daha da
sarılmağa başladı....
gözlərim cüzi bir xırdalıqlarıda
görürdü artıq....
Çətin oldu, ammA səsin
Qulaqlarımdan tamam
silindi....
başqa səsləri eşidə
bilirəm
artıq....
bir tək ələrim öyrəşmədi
sənsizliyə....boşluğa belə
toxunmadım səndən sonra...
bir tək onlara söz keçirə
bilmədim...Hansı həyatda var
olursan ol...
amma artıq heç kimə
əzab vermə sevgilim....ilk öncə özünə
BBağlayıb sonra nağıllara
Qarışma....
Unutma!!...dünya sənə aid deyil...
Buraxdığın acıların qarşılıqılı
Cavabını verən mütləq
tapılacaqdır..!!
nəyin hesabını ödədi...
Həyatıma girəcəyin gün
gedəcəyini bilirdinmi?
Ona görəmi sevdim?...
Səni sevməyi mənmi isdədim?...
yoxsa sən özün sevdirməyi bilirdin?...
sevgi iki nəfərlikdir əzizim...
mən
həmişə bu sevgini tək başına
yaşadım...
Sən getdin mən gözlədim...nağıl
Kimiydin bir var idi bir yox..
Məni həmişə uçurumun
kənarına aparıb bərk bərk
qucaqlayırdın..
sonra aşağı buraxardın..
Az qalırdım ki,
düşüm, yenə möhkəm
qucaqlayırdın....ağlımı apardın...
Yalanlarla aldatdın məni...
Hər yalanın dözülməz oldu...
Həmişə bağışladım... qürürümu...
sənin üçün satdım...
Niyə həmişə səni sevdim?...
niyə həmişə pisliklərini
görməməzlikdən gəldim?...
Niyə bu sevgini
yaşamağa fürsət vermədin?
En dəyərlim idin mənim....
Qıymadığım....məndəki tək adın,
Sevgi olub...amma yordun məni...
ezizim....
Məhv olmuş bir sevgidir bu....
Sevgi artıq yoxdu amma daha
sonra fərqinə vardım ki,
içimdəki sən hələdə yaşayırsan.
....
və sənin mənə etdiyin kimi
mən də...ürəyimdəki
uçurumun kənarına götürdüm
səni.. ilk öncə möhkəm sarıldım
sənə...ssonra tutmamaq
qərarını alıb səni buraxdım
əlimdən...
Sən əlimdən çıxarkən çox sakit
şəkildə seyr etim ...
Sənin verdiyin acıların
İntiqamı idi...
bunu da yalanlarının arasına
yükləmişdin bəlkədə...
və mən səndən başqa heç bir şey
görməyən gözlərimlə hiss
etmişdim....
Böyüdüm səndən sonra...
adımlarım sərtləşdi...ağlım
qəlbimə söz keçirməyi öyrəndi
Bədənim ruhuma daha da
sarılmağa başladı....
gözlərim cüzi bir xırdalıqlarıda
görürdü artıq....
Çətin oldu, ammA səsin
Qulaqlarımdan tamam
silindi....
başqa səsləri eşidə
bilirəm
artıq....
bir tək ələrim öyrəşmədi
sənsizliyə....boşluğa belə
toxunmadım səndən sonra...
bir tək onlara söz keçirə
bilmədim...Hansı həyatda var
olursan ol...
amma artıq heç kimə
əzab vermə sevgilim....ilk öncə özünə
BBağlayıb sonra nağıllara
Qarışma....
Unutma!!...dünya sənə aid deyil...
Buraxdığın acıların qarşılıqılı
Cavabını verən mütləq
tapılacaqdır..!!






