"Əbu Cəhil bu ümmətin fironudu!"
Bədir savaşı idi. Mücahitlərin hər birinin könlündə Əbu Cəhili tapıb öldürmək arzusu var idi. Hətta Hz.Həmzə, Əbu Cəhil olduğunu düşünüb, müşriklərin rəislərindən, Məhzumoğullarından Xəlid b. Vəlidin qardaşı olan Əbu Kays İbn Vəlidi və Hz.Əli də Beni Mahzum'dan Abdullah İbni Münziri öldürmüşdü. Əbu Cəhil, yetmiş yaşında, qorxunc üzlü, inadçı bir İslam düşmanı idi. "Anam məni bugün üçün doğurub!" deyərək cəsarətini göstərir və əsgərlərini müharibəyə sürükləyirdi. Məhzumoğulları, müşriklərdən birçox nəfərin öldürüldüyünü görüb, Əbu Cəhil'in ətrafını dəvə sürüsü kimi bürümüşdülər. Nə olursa olsun onu qoruyacaqlardı. Müharibə bütün şiddəti ilə davam edirdi. Hz.Əbdürrəhman b. Avf, sağına-soluna baxdığı yerdə ənsar gənclərindən 2 nəfəri gördü. Onlardan biri yaxınlaşaraq, "Ey əmi! Sən Əbu Cəhili tanıyırsanmı?" deyə soruşdu. Əbdürrəhman b. Avf, "Tanıyıram. Neynirsən onu?" dediyində gənc bu cavabı verdi:
"Allaha söz verdim: Əbu Cəhil'i görən kimi üzərinə gedib, ya onu öldürəcəm yada bu yolda şəhid olacam!"
Əbdürrəhman b. Avf Həzrətləri, gəncin bu əzm və qəhrəmanlığını heyrətlə öyərkən, digər gənc də yanına yaxınlaşıb eyni şeyləri dedi. Bu iki gənc Afra Xətunun müharibədə iştirak edən 7 oğlundan ikisi olan Muaz və Muavviz idilər. O sırada Əbdürrəhman b. Avf'ın (r.a.) gözü, müşriklər arasında Məhzunoğulları gəncləri tərəfindən qorunan Əbu Cəhilə ilişdi. Sonra onlara gösdərərək, "Odu, axtardığınız Əbu Cəhil!" dedi. İki qəhrəman dərhal qılınclarını sıyırıb Əbu Cəhilin olduğu tərəfə doğru yeridilər. Bu iki gənc kimi birçox mücahitdə onu öldürmək fürsəti güdürdü. Gənclərin Əbu Cəhilə yetişməsindən əvvəl, ona başından bəri baxan, ənsardan Muaz b. Amr b. Cemuh, o əsnada bir fürsətini tapıb, Əbu Cəhilin ayağına bir qılınc zərbəsi endirdi. Əbu Cəhilin oğlu İkrimədə qılıncı ilə Cemuh'un əlini-qolunu çox pis yaraladı. Bu qəhrəman səhabə deyərdiki:
"Əlim dərisində sallandı qaldı. Ama mücadələnin şiddəti mənə onu unutdurdu. O gün kəsik əlimi arxama atıb, ancaq döyüşdüm. Mənə zəhmət verməyə başladığında da ayağımla üzərinə basdım, sallanan qolumu qopardıb atdım!"
Muaz b. Amr b. Cemuh'un yaralanmağından sonra iki gənc qardaş Muaz ilə Muavviz də, Əbu Cəhilin yanına çatdılar. Üzərinə hücum edərək qılınc dərbələri ilə yerə sərdilər, öldü zənn edib buraxıb getdilər. Biraz sonra Hz.Məhəmməd (s.a.s.) "Görəsən Əbu Cəhil, neynədi, nə oldu? Kim gedib baxar?" buyuraraq, ölülər arasında onun araşdırılmağını əmr etdi. Mücahitlər axtardılar, ancaq tapa bilmədilər. Peyğəmbər Əfəndimiz yenə "Axtarın! Mənim onun haqqında sözüm var. Əgər siz, onun ölüsü olduğuna əmin olmasanız dizindəki yara izinə baxın!" buyurduqdan sonra sözlərinə belə davam etdi:
"Bir gün onunla Abdullah b. Cüd'a'nın ziyafətində idik. Mən, ondan cüssəcə biraz böyük idim. Sıxışdığımda onu itələdim. İki dizi üstünə düşdü. Dizindən biri yaralandı və bu yaralanmanın izi, dizindən heç itmədi!"
Bunun üzərinə Abdullah İbni Məs'ud Həzrətləri onu axtarmağa getdi. Onu son nəfəsində, can çəkişirkən gördü. "Əbu Cəhil sənsənmi?" deyə soruşdu. Sonra da boynuna ayağı ilə basdı və "Ey Allahın düşmanı! Nəhayət Allah sənin cəzanı verdi! Gördünmü?" dedi. Can çəkişdiyi halda, "Ey qoyun çobanı! Sən mənə bugün zəfər və qələbənin hansı tərəfdə olduğunu xəbər ver" dedi. İbni Məs'ud Həzrətləri, "Qələbə, Allah və Rəsulu tərəfindədir!" deyərək son nəfəsində onu yasa batırdı. Bundan məyus olan Əbu Cəhil bir dəfə də küfrünü qusdu:
"Məhəmmədə deki, indiyə qədər onun düşmanı idim, indi düşmanlığım bir qat daha artdı!"
Bunun üzərinə, İbni Məsud Həzrətləri onun başını kəsdi. Beləliklə, Əbu Cəhil son nəfəsində belə imana gəlmədi, küfürdən əl çəkməyərək cəhənnəmlik oldu. İbni Məs'ud (r.a.), başını alıb hüzur-u Nəbəviyə gətirdi.
"Budur, Allahın düşmanı Əbu Cəhilin başı!" dedi.
Bunun üzərinə Hz.Məhəmməd (s.a.s.), "Quluna kömək edən, dinini üstün qılan Allaha həmd olsun!" dedikdən sonra, "Bu ümmətin fironu, budur!" buyurdu.
Məlumat Saytda şərhləri oxumaq, şərh yazmaq, xəbər göndərmək üçün QEYDİYYATDAN keçməyiniz lazımdır.
