Həqiqət
Birinə dəyər verirsizsə bunu hiss etdirin,birinə dəyər verdiyinizi göstərmək egonuzdan heçnə almaz,əgər verdiyiniz dəyərin qarşılığın görməyəcəyindən qorxub bildirmirsizsə,qorxmayın.Siz dəyərinizi verin,sevginizi göstərin.İnanmıram heç bir "adam" sevildiyi yeri tərk edər.Ən əsası bu dövrdə insanlar danışdıqlarımızı anlamırlar,odurki gizlətdiyimiz dəyəri,sevgini görməzlər,görmək istəməzlər bəlkə də.Ona görə siz sevginizi,dəyər verdiyinizi göstərin,gerisini qarşı tərəf düşünsün
Siz,siz olun xəyallarınızdan arzularınızdan heç kimə bəhs etməyin..Ürəyinizdə arzulayın,gizlincə dua edin..Çünki insanlar çox qorxulu məxluqlardır,xəyallarınızı elə mənimsəyərlərki əlinizdə heçnə qalmaz..Sakit-sakit hədəfinizə doğru addımlayın.Səssizcə və kimsəsizcə
İnsanın ruhu yaşlı doğular və gedərək cavanlaşar, bu həyatın komediyasıdır.
Insanın bədəni isə gənc doğular və gedərək yaşlanar, bu da həyatın tragediyasıdır.
Əksəriyyətimiz itirdiyimiz,çata bilmədiyimiz şeylər üçün zamanı günahlandırırıq,unutmayaqki,zaman danışacaq olsa hamımız utanarıq,öz günahlarımızın,səhvlərimizin nəticəsini zamanın üstünə yıxmayaq,Çünki bizim zamana buraxdığımız şeyləri zaman da bizə buraxır..
Bəzən elə anlar olurki,düşünürsən hər şey bitdi,ümidini üzürsən,hərşeydən vazgeçirsən,ani qərarlar alırsan..Amma hirsin keçdikdən sonra görürsənki,əslində həmin an qəbul etdiyin qərarlar yanlış imiş,tələsmisənmiş..Tükənmiş olan ümidin yenidən yaranır,Əlində isə sadəcə peşmançılıq qalır..Çünki hirsli anında etdiyin hərəkətlər dönüşü olmayan yola aparıb səni..Bu səhvi neçə dəfə təkrarladıqdan sonra.Bir daha eyni peşmançılığı yaşamamaq üçün ən pis anımda belə səbr etməyi öyrəndim,Səbr etmək təslim olmaq deyil,Səbr- hər insanın bacarmadığı mübarizə formasıdır.İnanın mənə səbr etdikcə bütün düyünlər çözüləcək..Kədərli,Əsəbi olduqda verdiyiniz qərarların peşmançılığın yaşamaq istəmirsə ,hər şeyi axışına buraxın..Çünki zamanında hirsli olduğunuzda etdiyiniz hərəkətlərə görə peşmançılıq duyacaqsız..Hər nə olursa olsun heçkəsin sizi fikrinizdən döndərməsini qoymayin,ümidiniz tükenmesin..sebriniz çatmasa da sebr edin..
Şübhə yoxdur ki, hər kəsin özünəməxsus ruhu var. Lakin çoxları, bütün ömrü boyu bunun fərqinə varmır. Bu ruh ancaq özünə oxşarı ilə rastlaşdıqda meydana çıxıb özünü göstərir. Həm də bizdən, ağlımızdan, istəyib-istəmədiyimizdən asılı olmayaraq meydana çıxır. Biz sözün əsl mənasında, ancaq bu zaman yaşayıb hiss edirik. Bu vaxt hər cür tərəddüd, utancaqlıq kənara atılır, bir-birinə oxşar iki ruh bütün maneələri aradan qaldıraraq, bir-birinə qovuşmağa can atır.
Biz ona görə qəhrəman rolu oynayırıq ki, qorxağıq. Müqəddəs rolu oynamağımızın səbəbi odur ki, quduzuq. Biz ona görə qatil rolu oynayırıq ki, ətrafımızdakıları öldürmək istəyi ilə alışıb-yanırıq...
Siz,siz olun xəyallarınızdan arzularınızdan heç kimə bəhs etməyin..Ürəyinizdə arzulayın,gizlincə dua edin..Çünki insanlar çox qorxulu məxluqlardır,xəyallarınızı elə mənimsəyərlərki əlinizdə heçnə qalmaz..Sakit-sakit hədəfinizə doğru addımlayın.Səssizcə və kimsəsizcə
İnsanın ruhu yaşlı doğular və gedərək cavanlaşar, bu həyatın komediyasıdır.
Insanın bədəni isə gənc doğular və gedərək yaşlanar, bu da həyatın tragediyasıdır.
Əksəriyyətimiz itirdiyimiz,çata bilmədiyimiz şeylər üçün zamanı günahlandırırıq,unutmayaqki,zaman danışacaq olsa hamımız utanarıq,öz günahlarımızın,səhvlərimizin nəticəsini zamanın üstünə yıxmayaq,Çünki bizim zamana buraxdığımız şeyləri zaman da bizə buraxır..
Bəzən elə anlar olurki,düşünürsən hər şey bitdi,ümidini üzürsən,hərşeydən vazgeçirsən,ani qərarlar alırsan..Amma hirsin keçdikdən sonra görürsənki,əslində həmin an qəbul etdiyin qərarlar yanlış imiş,tələsmisənmiş..Tükənmiş olan ümidin yenidən yaranır,Əlində isə sadəcə peşmançılıq qalır..Çünki hirsli anında etdiyin hərəkətlər dönüşü olmayan yola aparıb səni..Bu səhvi neçə dəfə təkrarladıqdan sonra.Bir daha eyni peşmançılığı yaşamamaq üçün ən pis anımda belə səbr etməyi öyrəndim,Səbr etmək təslim olmaq deyil,Səbr- hər insanın bacarmadığı mübarizə formasıdır.İnanın mənə səbr etdikcə bütün düyünlər çözüləcək..Kədərli,Əsəbi olduqda verdiyiniz qərarların peşmançılığın yaşamaq istəmirsə ,hər şeyi axışına buraxın..Çünki zamanında hirsli olduğunuzda etdiyiniz hərəkətlərə görə peşmançılıq duyacaqsız..Hər nə olursa olsun heçkəsin sizi fikrinizdən döndərməsini qoymayin,ümidiniz tükenmesin..sebriniz çatmasa da sebr edin..
Şübhə yoxdur ki, hər kəsin özünəməxsus ruhu var. Lakin çoxları, bütün ömrü boyu bunun fərqinə varmır. Bu ruh ancaq özünə oxşarı ilə rastlaşdıqda meydana çıxıb özünü göstərir. Həm də bizdən, ağlımızdan, istəyib-istəmədiyimizdən asılı olmayaraq meydana çıxır. Biz sözün əsl mənasında, ancaq bu zaman yaşayıb hiss edirik. Bu vaxt hər cür tərəddüd, utancaqlıq kənara atılır, bir-birinə oxşar iki ruh bütün maneələri aradan qaldıraraq, bir-birinə qovuşmağa can atır.
Biz ona görə qəhrəman rolu oynayırıq ki, qorxağıq. Müqəddəs rolu oynamağımızın səbəbi odur ki, quduzuq. Biz ona görə qatil rolu oynayırıq ki, ətrafımızdakıları öldürmək istəyi ilə alışıb-yanırıq...






