Göz kalp Rahmân Cennet

Tek nefesten belki de son yokluğa,
Hayallerinden benliği olmayan yarınlara,
Sıcak nefeslerden soğuk yalnızlıklara.
Satırlarımdaki benliğimden yokluğundaki senliğe...
Hayallerinden benliği olmayan yarınlara,
Sıcak nefeslerden soğuk yalnızlıklara.
Satırlarımdaki benliğimden yokluğundaki senliğe...
Maviligi içlerinde yaşayan yalnızlıklara bir dokunuş şimdilerde
Rıhtımda kalanların ardındaki insan ,
Merhaba de
göz bebeğinin gördüğü nice varlıklara.
Boşlukta kalan bir damla yaşa.
Geride kalan iki kelimelik insanlara.

Rıhtımda kalanların ardındaki insan ,
Merhaba de
göz bebeğinin gördüğü nice varlıklara.
Boşlukta kalan bir damla yaşa.
Geride kalan iki kelimelik insanlara.

Unutma.
Yokluk kör kuyu
Varlığında kaybedilen değerin yokluğunda anlaşıldığını anladığın an.
Avuç içlerin terli, yüreğin ise senli
gözlerden iki damla yaş, kalp durağında sevgi beklerken,
Rahman' a aç ellerini de
Cenneti iste bir gün'eşim olsun diyen dillerinle.
Felaketin son bulsun hayırsiz sabahlarında
Sonra.
Sadakatin senin olsun kalu belada yazılanınla.

Senli bir diyar ey gönlüm,
Yok olanın yokluğuna değilde, var olanın sevgisine muhtaç gönüller,
Ömürler karınca boyu kadar kısaymış da
Yok'lar neden hep bu kadar uzunmuş
Gün'eş gibi parlak olsa bile
Gece hep karanlık olacakmış







