Günahını etiraf eylə

Demə çöldə gülüm, dağda qarımsan,

Sevgidə son sözüm, son baharımsan.

Sən mənim bir tale günahkarımsan

Daha nə mərhəmət, nə insaf eylə,

Çinar kölgəsində yasəmən kimi

Əyil günahını etiraf eylə.

Mizan-tərəzidir dünyada sevgi,

Gərək əyilməsin o daş, o çəki.

Yoxdur bu bölgüdə mənim səninki,

Barı, bir sözünü burda saf eylə...

Atıb o pərsəngi yüngülləş bir az,

Qalxıb günahını etiraf eylə.

Sənin sevgi yolun yolun bozudu,

Elə bil ürəyin bulaq duzudu.

Təbəssümün gülə çilənmiş sudu,

Ondan işıq düşməz mənə bir gilə,

Sən ki, şeh deyilsən, düş o ləçəkdən

Düşüb günahını etiraf eylə.

Mən qanad verənəm, sən qanad yonan,

Könlümün içində könlümü qıran,

Bir sevda üstündə min oyun quran -

Özünü nə arif, nə sərraf eylə,

Quqqu quşu kimi özgə yuvadan

Çəkil, günahını etiraf eylə.

Musa Yaqub