Lənətlənmiş gəlinlik.(Hekayə) Bölüm 13-qəribəliklər
Məktub :
"Səni heç zaman tək buraxmayacam. Hər zaman səninləyəm hər nəfəs alışında və verişində. Səni sevirəm sevgilim. "
Səbinə artıq oxuduğu məktubun kim tərəfindən yazıldığını texmin etmişdi. Bu onu butun olanlardan sonra ilk defe guldurmuşdu. Danielin olmediyi yaxinlarda belke de onun etrafinda olduğuna inandirmişdi. Bes goresen heqiqeten bu mektubu Daniel yazmişdimi. Sebine arxaya cevrildiyinde otaginin qabaginda kolge kimi nese kecdi.
Sebine artıq bu kölgenin kim olduğunu həqiqətən Daniel olduğunu aydınlaşdırmaq üçün bağlı qollarının ucbatından zeif hereket ederek durmağa çalışdı amma bu zaman vaxt itirerek gecikdi qapıya çataraq arxadan bağlanmış qollarını bir teher işlədib yenə bir addim geride olub qapını açmağı bacarsa da xestexanadakı xeste və hekimlərdən başqa heç kəsi görmedi. Bir anlıq bu Danieldi düşünsə də sonra məntiqinin və ağlının sözünə qulaq asıb bu dəfə yanıldığını qəbul etdi. Axi bu necə Daniel ola bilerdi ki orda heç kəs heç bir təəccub heyrət hissi keçirmədən öz işində idi. Səbinə duşuncələrə dalıb: bəlkə mən həqiqətən dəli oluram hər şey yalnız mənim uydurmamdı. Bütün bunlar heç biri heç biri yaşanmayıb.
Sirf ailemi itirdiyim ucun xeyallar gormuşem. Daniel deye biri hec yoxdu bəlkə. Amma bu məktub bu məktubda yazilanlar bes onlar subut etmir ki amma bir deqiqe orda yazilib her zaman səninləyəm yazilmayib ki mən Danielem. Butun bunlar baş verməyib mən sadəcə duz yolu seçməliyəm. Qaranliqda bir cut goz qapının arasindan baxib dodaqları uzune yaxınlaşacaq şekilde hiyləgərcəsinə guldu və oranı tərk etdi. Səbinə isə yenə də öz özünə danışır nə edəcəyini götür qoy edirdi.
7il əvvəl.
Səbinə atası getdiyi gun özünü çox narahat hiss edirdi. Səhəri gun yuxudan durduğu zamanda yenə narahatlığı bir az da artmışdı. Başında dehşetli ağrılar var idi. Danieli de ne qeder axtarsa da tapmamışdı ve son çaresi ozunun evden çıxıb bir aptekdən derman alması idi. Burda maşınlar gəlib getmədiyindən yenə də özü başının çarəsinə baxmalı idi. O ne qeder ayaqla yol getdikdən sonra ancaq bir maşın tapa bilmişdi. Maşın sahibine çoxlu yalvardiqdan sonra ancaq razi salib onu şeher merkezine apardi. Butun yol boyu ozunde deyişikler his edirdi ve birden qollarinda xirda xirda tuklerin çıxdığına fikir verdi yavaş yavaş çoxalan bu tukler uzunu de basmağa başlamışdı. Şeher merkezine çatdiqlari an Sebine kişinin ona bacib gulduyunu gordu bu onu o qeder esebleşdirdi ki qışqırmağa başladi.
Sebinə sərt bir baxışla:nedi nese olub.
Sürücü hələdə gülməyə davam edərək: heç maşına oturanda sizi qadın deyə almışdım amma deyesen kişi çıxdınız.
Səbinə əsəbləşərək bütün əsəbini kişidən çıxdı: danişiğina diqqət et.
Sürücü etməsəm nolar kişiliyiyin tutub məni döyərsən.
Artıq son sözləri Səbinənin son həddə çatdirmışdı. Esebden kişini oturacağına ele vurdu ki kişinin başı rola deyerek qanamağa başladı. Sebine yalnız indi elediyini başa düşdü. Ağlamağa başlada amma yaxşı bilirdi ki ağlamaq yaxud da başqa bir şey ona kömək edə bilməz qorxudan tez oradan qaçdı.
Ordan uzaqlaşdıqda çantasına göz atdı ve güzgusünə göz ataraq onu tapdı. Güzgüdə özünü gördüyü zaman qorxmuşdu heqiqeten uzunde tukler durmadan artirdi. O bayaq soyuqdan taxdığı şerf ile üz gözünü elə dola di ki az qala tek gözləri qaldi.
Qollari bedenini geyindiyi deri qurtqa ve ayaqlari ise şalvari sayesinde gizlenmişdi. Artiq apteke girib derman alib çıxmaq vaxti idi. O derman aldi ve çıxdı. O artiq eve gedirdi ki mağazanin qabağından keçende şerfini meşhur Bakı kuleyi uçurtdu. Sebine ele tezece qorxub gozlerini yumub qorxmuşdu ki birden tanış sesin sözleri ile gozlerini açdı.
Ülviyyə:qizim burda ne edirsen?
Sebine yavaş yavaş gözlərini açdı ana men. Sonra mağazanin şüşəsi terefe çevrilib fikrini ifade etmek istedi ki amma artiq tuklerden esaret elamet qalmamışdi.
Sebine :ana sen burda ne edirssn. Son olanlar.
Ülviye:son ne olmuşdu ki yaxşı xatirlamiram.
Sebine anasinin heç ne xatirlamadigini duşunub ana gel evimize gedek men sene her şeyi danişacam.
Sebine eve catana qeder bir az sohbet etmek şansı tapmışdı anası ile və öyrəndiyi bu olmuşdu ki anası atasının yaşadığını Sebinədən gizlətdiyi üçün dalaşdıqları gündən sonranı xatırlamır. Eve çatdıqları an anası qapının açılmasını gözləyirmiş kimi qapı açılan an qızını divara sıxıb onu bir andaca qanını qutarana qeder içdi. Birden dumanlanmış beyni her şeyi xatirladı ve qızının ölümün ta astanasımda olduğunu anlayıb ona öz qanını verdi. Sebine gözünü açdığı an gözleri al qırmızı idi. Sanki yeniden heyata gelmişdi. Pencerede ise bedrlenmiş ay var idi.
Bu gun
Sebine fikirli ikən birdən Murad gəkim içəri daxil oldu ve Sebinə də həkimin gəlişinə şad oldu. Çünki o da elə bunu istəyirdi həkimin gəlişini.
Murad ona yaxınlaşaraq vəziyyətini soruşduqda Səbinə ona gözlənilməz cavab verdi.
Murad: Səbinə necəsən.? Bu gün yaman fikirlisən? Mən bura gəldim deyim ki çox fikirləşdim və qərara gəldim ki inanira...
Səbinə düz həkimin gözlərinə baxaraq onun sözlərini yarim qoydu: mən sizin hər dediyinizi edəcəm. Bəlkə də siz yalnız siz məni sağalda bu düşüncələri başımdan çıxartmağa kömək edə bilərsiz?
Bir neçə dəqiqə əvvəl Səbinəyə artıq inanacağını deyən həkimin Səbinənin sözlərindən sonra nə edəcəyi haqqənda düşünməyə başlamışdı.
Məlumat Saytda şərhləri oxumaq, şərh yazmaq, xəbər göndərmək üçün QEYDİYYATDAN keçməyiniz lazımdır.
