Ben acılardan kaçarken bile acı cekmişim.
Nefes nefese yazıyorum bu kez. Dertlerime kaçarken tıkanmış gibiyim. Derin nefesler almaya çalışıyorum lakin acıyan ciğerlerim buna izin vermiyor. Hayır koşacak halim kalmadı artık. Ne olacaksa olsun artık. Gidip bir ağacın dibinde oturup arkamdan hızla gelen bütün acıları beklemek istiyorum. Koşmaktan hissizleştim ayaklarım titreyerek haraket ediyor sanki. Kalbim nasıl hızlı atıyor anlaya biliyormusunuz bilmiyorum. Buna rağmen en yakınımda ağacın gölgesine kavuşacak oturup gövdesine dayanıyorum koca çınarın. Titreyen ellerimle yakamı ilk iki düğmesine çözüyor boynuma hava değmesini sağlıyorum. Kan ter içindeyim. Tane tane damlalar vücudumdan akıp gidiyor. Acıdan yaşaran gözlerim yorgunluktan kapanmak üzere. Sahi ben niye koştum ki bu kadar bir gün teslim olacağımı bile bile? Neden çektirdim kendime bu kadar acıyı? Hata etmişim! Çok büyük bir hata etmişim böyle kaçmakla. Keşke ilk gün teslim olsaydım. Bu kadar yorulmadan...
Ben acılardan kaçarken bile acı cekmişim.
Ben acılardan kaçarken bile acı cekmişim.
Sahi ben niye koştum ki bu kadar bir gün teslim olacağımı bile bile? Neden çektirdim kendime bu kadar acıyı? Hata etmişim! Çok büyük bir hata etmişim böyle kaçmakla. Keşke ilk gün teslim olsaydım. Bu kadar yorulmadan...
Sayta dərc etdi: Kənan0001
Məlumat Saytda şərhləri oxumaq, şərh yazmaq, xəbər göndərmək üçün QEYDİYYATDAN keçməyiniz lazımdır.
