Ah, gönlümü yerden yere sermiş bu sokaklar

Ah, gönlümü yerden yere sermiş bu sokaklar,

Bekler sabah akşam birini, tenha duraklar.

Dolmuşsa bugün dert ile, ağlar mı ki mazi?

Artık yapayalnız yola sapmış bu terazi.

Kıydım bana, dünden beri ben kendimi yordum,

Rüzgar bana sormaz seni, ben rüzgâra sordum.

Bir mateme battım, o da ufkumda görüldü,

Yol vermez o taşlar bize, boz şehre örüldü.

Yaz geldi, nedensiz yine evhama kapıldım,

Sen yoksun, o yüzden yarına böyle takıldım.

Elbet geçecektir bilinen gerçeğe düşler,

Bitsin bu zamansız, beni ah, hüznün edişler.

Ben toprağa girsem bile, senden haber aldım,

Gün geçti ömürden sıra, takvimden azaldım.

Sen gelmedin, olsun, yine ben dertli bir şair,

Sen gör ki, umut varsa yok artık bize dair...

• Nail Zeyniyev/ Bakı 05.07.2025