Senden geçemiyorum ben hâlâ, kusura bakma…

Senden geçemiyorum ben hâlâ,
kusura bakma…
Aradan zaman geçti diyorlar,
mevsimler değişti,
takvim yaprakları düştü birer birer
ama içimde sen yerinden kımıldamadın.
Unutmak bazen bir tercih sanılıyor,
oysa bazı insanlar
insanın kaderine yazılıyor.
Ne kadar uzağa gitsem de
yolun bir yerinde yine sana çıkıyorum.
Sesin hâlâ bazı şarkıların arasında,
gülüşün kalabalıkların içinden
bir anlığına bana bakıyor gibi.
Herkese “iyiyim” diyorum
ama kendime yalan söyleyemiyorum.
Senden geçemiyorum ben hâlâ,
çünkü bazı vedalar
söylenmiş olsa bile
içte tamamlanmıyor.
Bazı insanlar gitse de
ardında koskoca bir eksiklik bırakıyor.
Kusura bakma…
Unutamadım.
Geçemedim.
Belki de hiç geçmek istemedim.